Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaKwas zoledronowy
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyPfizer Europe MA EEIG
Kod ATCM05BA08
ProceduraCEN
KategorieLeki stosowane w leczeniu chorób układu mięśniowo-szkieletowego

Interakcje Zoledronic Acid Hospira z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania Zoledronic Acid Hospira należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach – zarówno obecnie stosowanych, jak i przyjmowanych ostatnio, a także o planowanych do zastosowania.

Leki wymagające szczególnej uwagi przy jednoczesnym stosowaniu:

Leki zwiększające ryzyko hipokalcemii (zbyt niskiego stężenia wapnia):

  • Antybiotyki aminoglikozydowe (stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń) – ich łączne stosowanie z bisfosfonianami może powodować nadmierne zmniejszenie stężenia wapnia we krwi
  • Kalcytonina (lek stosowany w leczeniu osteoporozy pomenopauzalnej i hiperkalcemii)
  • Pętlowe leki moczopędne (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i obrzęków)
  • Inne leki zmniejszające stężenie wapnia

Leki wpływające na nerki:

  • Talidomid (stosowany w leczeniu niektórych nowotworów krwi z zajęciem kości) lub inne leki potencjalnie szkodliwe dla nerek

Inne bisfosfoniany:

  • Leki zawierające kwas zoledronowy stosowane w leczeniu osteoporozy i innych chorób kości niezwiązanych z nowotworem – łączne skutki działania nie są znane
  • Inne bisfosfoniany – nie należy ich łączyć z Zoledronic Acid Hospira

Leki przeciwnowotworowe:

  • Leki hamujące angiogenezę (stosowane w leczeniu raka) – jednoczesne podawanie było związane ze zwiększonym ryzykiem martwicy kości szczęki

Kortykosteroidy:

  • Prednizolon, deksametazon i inne kortykosteroidy – mogą zwiększać ryzyko martwicy kości szczęki

Leki moczopędne:

Pacjenci stosujący leki moczopędne powinni zwrócić szczególną uwagę na odpowiednie nawodnienie przed podaniem Zoledronic Acid Hospira, ponieważ leki te mogą zwiększać ryzyko odwodnienia.

Ważne informacje:

Roztwór Zoledronic Acid Hospira nie może być mieszany z roztworami zawierającymi wapń lub inne kationy dwuwartościowe (np. roztwór Ringera z dodatkiem mleczanu). Lek powinien być podawany zawsze w oddzielnym zestawie do infuzji, jako osobny roztwór dożylny przez oddzielną linię infuzyjną.

Przydatne zasoby