Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Kwas zoledronowy |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Pfizer Europe MA EEIG |
| Kod ATC | M05BA08 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie | Leki stosowane w leczeniu chorób układu mięśniowo-szkieletowego |
Interakcje Zoledronic Acid Hospira z innymi lekami
Przed rozpoczęciem stosowania Zoledronic Acid Hospira należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach – zarówno obecnie stosowanych, jak i przyjmowanych ostatnio, a także o planowanych do zastosowania.
Leki wymagające szczególnej uwagi przy jednoczesnym stosowaniu:
Leki zwiększające ryzyko hipokalcemii (zbyt niskiego stężenia wapnia):
- Antybiotyki aminoglikozydowe (stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń) – ich łączne stosowanie z bisfosfonianami może powodować nadmierne zmniejszenie stężenia wapnia we krwi
- Kalcytonina (lek stosowany w leczeniu osteoporozy pomenopauzalnej i hiperkalcemii)
- Pętlowe leki moczopędne (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i obrzęków)
- Inne leki zmniejszające stężenie wapnia
Leki wpływające na nerki:
- Talidomid (stosowany w leczeniu niektórych nowotworów krwi z zajęciem kości) lub inne leki potencjalnie szkodliwe dla nerek
Inne bisfosfoniany:
- Leki zawierające kwas zoledronowy stosowane w leczeniu osteoporozy i innych chorób kości niezwiązanych z nowotworem – łączne skutki działania nie są znane
- Inne bisfosfoniany – nie należy ich łączyć z Zoledronic Acid Hospira
Leki przeciwnowotworowe:
- Leki hamujące angiogenezę (stosowane w leczeniu raka) – jednoczesne podawanie było związane ze zwiększonym ryzykiem martwicy kości szczęki
Kortykosteroidy:
- Prednizolon, deksametazon i inne kortykosteroidy – mogą zwiększać ryzyko martwicy kości szczęki
Leki moczopędne:
Pacjenci stosujący leki moczopędne powinni zwrócić szczególną uwagę na odpowiednie nawodnienie przed podaniem Zoledronic Acid Hospira, ponieważ leki te mogą zwiększać ryzyko odwodnienia.
Ważne informacje:
Roztwór Zoledronic Acid Hospira nie może być mieszany z roztworami zawierającymi wapń lub inne kationy dwuwartościowe (np. roztwór Ringera z dodatkiem mleczanu). Lek powinien być podawany zawsze w oddzielnym zestawie do infuzji, jako osobny roztwór dożylny przez oddzielną linię infuzyjną.
