Interakcje Xartan z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania leku Xartan należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym o preparatach dostępnych bez recepty, suplementach diety oraz produktach ziołowych. Lekarz może być zmuszony do modyfikacji dawkowania lub zastosowania szczególnych środków ostrożności.

Nie należy stosować losartanu jednocześnie z:

• aliskirenom u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek – połączenie to zwiększa ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek
• inhibitorami ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek związanymi z cukrzycą – może to prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek

Leki wymagające szczególnej ostrożności w skojarzeniu z losartanem:

• inne leki obniżające ciśnienie tętnicze (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostyna) – mogą dodatkowo obniżać ciśnienie krwi
• leki moczopędne w dużych dawkach – mogą prowadzić do nadmiernego odwodnienia i hipotensji ortostatycznej
• leki zatrzymujące potas lub zwiększające jego stężenie we krwi (suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, leki oszczędzające potas takie jak amiloryd, triamteren, spironolakton, heparyna) – zwiększone ryzyko hiperkaliemii
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym inhibitory COX-2, np. indometacyna – mogą osłabiać działanie hipotensyjne losartanu oraz w przypadku zaburzeń czynności nerek mogą prowadzić do jej dalszego pogorszenia
• lit – jednoczesne stosowanie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej i regularnych badań krwi, ponieważ może dojść do toksycznych stężeń litu we krwi

Losartan można bezpiecznie stosować jednocześnie z lekami moczopędnymi, blokerami kanałów wapniowych, alfa- lub beta-adrenolitykami, lekami działającymi ośrodkowo, a także z insuliną i innymi lekami hipoglikemizującymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika, glitazony czy inhibitory glukozydazy. Niemniej jednak zawsze wskazana jest konsultacja z lekarzem przed dodaniem nowego leku do terapii.

Lekarz prowadzący może zalecić okresowe monitorowanie czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą lub stosujących leki wpływające na gospodarkę potasową.