Dawkowanie Voriconazole Hikma - jak stosować?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lekarz decyduje o dawce na podstawie masy ciała i rodzaju zakażenia. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hipomagnezemia i hipokalcemia należy monitorować i w razie potrzeby korygować przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia. Zaleca się, aby lek był podawany z maksymalną szybkością 3 mg/kg mc./godzinę przez 1 do 3 godzin.

Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku):

• Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 6 mg/kg mc. co 12 godzin dożylnie
• Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę dożylnie

Jeśli pacjent nie toleruje dożylnej dawki 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę, dawka ta powinna być zmniejszona do 3 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Ze względu na wysoką biodostępność doustną (96%), możliwa jest zmiana z drogi dożylnej na doustną, gdy jest to klinicznie wskazane.

Dzieci (w wieku od 2 do <12 lat) i młodzież o małej masie ciała (w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała <50 kg):

• Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 9 mg/kg mc. co 12 godzin dożylnie
• Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 8 mg/kg mc. dwa razy na dobę dożylnie

Zaleca się rozpoczęcie terapii drogą dożylną. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę dożylną można zwiększać stopniowo o 1 mg/kg mc. Jeśli pacjent nie toleruje leczenia, dawkę dożylną należy redukować stopniowo o 1 mg/kg mc.

Młodzież w wieku od 12 do 14 lat o masie ciała ≥50 kg oraz młodzież w wieku od 15 do 17 lat: Worykonazol powinien być dawkowany jak u dorosłych.

Profilaktyka (dorośli i dzieci): Zalecany schemat dawkowania przy profilaktyce jest taki sam, jak dla leczenia w odpowiednich grupach wiekowych. Stosowanie profilaktyczne należy rozpocząć w dniu przeszczepienia i może trwać do 100 dni po przeszczepieniu. W przypadku utrzymywania się immunosupresji lub choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi, stosowanie profilaktyczne można kontynuować do 180 dni po przeszczepieniu. Czas trwania profilaktyki powinien być możliwie najkrótszy. Podczas stosowania profilaktycznego nie zaleca się dostosowywania dawki w przypadku braku skuteczności lub wystąpienia działań niepożądanych.

Specjalne populacje pacjentów: U pacjentów z łagodną lub umiarkowanie zaawansowaną marskością wątroby (Child-Pugh A i B) zaleca się podanie standardowej dawki nasycającej, należy natomiast zmniejszyć o połowę dawkę podtrzymującą. Nie badano worykonazolu u pacjentów z ciężką przewlekłą marskością wątroby (Child-Pugh C). U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) występuje kumulacja substancji pomocniczej postaci dożylnej, SBECD. U takich pacjentów należy ściśle kontrolować stężenia kreatyniny w surowicy, a w przypadku ich zwiększenia należy rozważyć zmianę leczenia z postaci dożylnej na doustną.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami: Ryfabutyna lub fenytoina mogą być stosowane jednocześnie z worykonazolem w przypadku, gdy dożylna dawka podtrzymująca worykonazolu zostanie zwiększona do 5 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Efawirenz może być stosowany jednocześnie z worykonazolem w przypadku, gdy dawka podtrzymująca worykonazolu zostanie zwiększona do 400 mg podawanych co 12 godzin, a dawka efawirenzu zostanie zmniejszona o 50%, tj. do 300 mg raz na dobę. Nie stosować worykonazolu u dzieci w wieku poniżej 2 lat.