Interakcje Voriconazole Hikma z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym lekach wydawanych bez recepty. Niektóre leki przyjmowane jednocześnie z lekiem mogą zmieniać jego działanie, jak również lek może wpływać na działanie innych leków.

Nie wolno przyjmować leku jednocześnie z:

• Terfenadyną, astemizolem (stosowanymi w leczeniu alergii)
• Cyzaprydem (stosowanym w zaburzeniach żołądkowych)
• Pimozydem, lurazydonem (stosowanymi w psychiatrii)
• Chinidyną (stosowaną w zaburzeniach rytmu serca)
• Iwabradyną (stosowaną w leczeniu objawów przewlekłej niewydolności serca)
• Ryfampicyną (stosowaną w leczeniu gruźlicy)
• Efawirenzem (stosowanym w leczeniu zakażeń wirusem HIV) w dawkach 400 mg i większych raz na dobę
• Karbamazepiną (stosowaną w leczeniu padaczki)
• Fenobarbitalem (stosowanym w bezsenności i leczeniu padaczki)
• Alkaloidami sporyszu (np. ergotaminą, dihydroergotaminą stosowanymi w migrenie)
• Syrolimusem (stosowanym w transplantologii)
• Rytonawirem (stosowanym w leczeniu zakażeń wirusem HIV) w dawkach 400 mg i większych dwa razy na dobę
• Zielem dziurawca (preparat ziołowy)
• Naloksegolem (stosowanym w leczeniu zaparć spowodowanych przez leki przeciwbólowe z grupy opioidów)
• Tolwaptanem (stosowanym w leczeniu hiponatremii lub w celu spowolnienia pogarszania się czynności nerek u pacjentów z wielotorbielowatością nerek)
• Finerenonem (stosowanym w leczeniu przewlekłej choroby nerek)
• Wenetoklaksem [stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL)] na początku leczenia i w fazie dostosowania

Leki wymagające szczególnej ostrożności i monitorowania:

• Ryfabutyna (leczenie gruźlicy) – należy unikać jednoczesnego stosowania, chyba że korzyści przewyższają ryzyko; podczas jednoczesnego stosowania konieczne jest ściśle monitorowanie morfologii krwi i kontrola reakcji niepożądanych ryfabutyny (np. zapalenie naczyniówki)
• Fenytoina (leczenie padaczki) – należy unikać jednoczesnego podawania obu leków, chyba że oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko; w razie jednoczesnego stosowania konieczne jest ścisłe monitorowanie stężeń fenytoiny we krwi
• Glasdegib (stosowany w leczeniu nowotworów) – jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się monitorowanie pacjenta poprzez częste wykonywanie EKG
• Warfaryna i inne leki przeciwzakrzepowe (np. fenprokumon, acenokumarol) – zaleca się ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego lub przeprowadzanie innych odpowiednich badań krzepliwości krwi i, w razie potrzeby, dostosowanie dawki leków przeciwzakrzepowych
• Cyklosporyna, takrolimus (stosowane po przeszczepieniu narządu) – zaleca się zmniejszenie dawki cyklosporyny o połowę przy rozpoczynaniu leczenia worykonazolem; w przypadku takrolimusu zaleca się zmniejszenie jego dawki do jednej trzeciej i uważne monitorowanie stężenia we krwi
• Statyny (np. atorwastatyna, symwastatyna) – należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny
• Benzodiazepiny (np. midazolam, triazolam) – należy rozważyć zmniejszenie dawki benzodiazepin
• Metadon – zaleca się częste monitorowanie reakcji niepożądanych i toksyczności związanych z przyjmowaniem metadonu, w tym wydłużenia odstępu QTc; konieczne może być zmniejszenie dawki metadonu
• Inhibitory kinazy tyrozynowej (np. aksytynib, bosutynib, kabozantynib, cerytynib, kobimetynib, dabrafenib, dazatynib, nilotynib, sunitynib, ibrutynib, rybocyklib) – jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, zaleca się zmniejszenie dawki inhibitora kinazy tyrozynowej i dokładną obserwację kliniczną pacjenta
• Flukonazol – zaleca się monitorowanie reakcji niepożądanych związanych z worykonazolem, jeśli jest on stosowany po flukonazolu
• Doustne środki antykoncepcyjne – oprócz monitorowania pacjenta pod kątem działań niepożądanych worykonazolu zaleca się również monitorowanie pod kątem niepożądanych działań doustnych środków antykoncepcyjnych

Worykonazol hamuje aktywność izoenzymów cytochromu P450: CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, przez które jest metabolizowany. Inhibitory lub induktory tych izoenzymów mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać stężenie worykonazolu w osoczu. Worykonazol może ponadto zwiększać w osoczu stężenia leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP450, w szczególności w przypadku substancji metabolizowanych przez CYP3A4.