Skutki uboczne Valsartan + hydrochlorothiazide Krka

Jak każdy lek, Valsartan + hydrochlorothiazide Krka może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta muszą one wystąpić. Niektóre skutki uboczne mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów obrzęku naczynioruchowego, takich jak obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w przełykaniu oraz pokrzywka i trudności z oddychaniem. Jeśli wystąpią te objawy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów) mogą wystąpić:

• Kaszel
• Niskie ciśnienie tętnicze krwi
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
• Odwodnienie z objawami: uczucie pragnienia, suchość w jamie ustnej i języka, rzadkie oddawanie moczu, ciemne zabarwienie moczu, sucha skóra
• Bóle mięśni
• Zmęczenie
• Mrowienie lub drętwienie
• Nieostre widzenie
• Szumy uszne (np. syczenie, brzęczenie)

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) odnotowano zawroty głowy, biegunkę oraz bóle stawów.

O częstości nieznanej (nie można jej określić na podstawie dostępnych danych) zgłaszano:

• Trudności z oddychaniem
• Bardzo mała ilość oddawanego moczu
• Małe stężenie sodu we krwi (objawy: zmęczenie, dezorientacja, drżenie mięśni, w ciężkich przypadkach drgawki)
• Małe stężenie potasu we krwi (czasem z osłabieniem mięśni, kurczami mięśni, zaburzeniami rytmu serca)
• Mała liczba białych krwinek (objawy: gorączka, zakażenia skóry, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej, osłabienie)
• Zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (w ciężkich przypadkach może spowodować zażółcenie skóry i oczu)
• Zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi (może wskazywać na nieprawidłową czynność nerek)
• Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (w ciężkich przypadkach może wywołać atak dny)
• Zasłabnięcie (omdlenie)

Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu samego walsartanu obejmują między innymi: uczucie wirowania, bóle brzucha, obrzęk naczynioruchowy jelit (objawy: ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka), wysypkę skórną, małą liczbę płytek krwi, duże stężenie potasu we krwi, reakcje uczuleniowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz niewydolność nerek.

Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu samego hydrochlorotiazydu obejmują bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) małe stężenie potasu we krwi oraz zwiększone stężenie lipidów we krwi. Często występują: małe stężenie sodu we krwi, małe stężenie magnezu we krwi, duże stężenie kwasu moczowego we krwi, swędząca wysypka, zmniejszony apetyt, łagodne nudności i wymioty, zawroty głowy/omdlenie przy wstawaniu oraz niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania erekcji. Rzadko mogą wystąpić obrzęk i pęcherze na skórze, duże stężenie wapnia we krwi, duże stężenie cukru we krwi, obecność cukru w moczu, nasilenie zaburzeń metabolicznych w przebiegu cukrzycy, zaparcia, biegunka, dyskomfort w żołądku lub jelitach, zaburzenia czynności wątroby, nieregularny rytm serca oraz bóle głowy.

Bardzo rzadko zgłaszano zapalenie naczyń krwionośnych, ciężkie choroby skóry (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), toczeń rumieniowaty, zapalenie trzustki, trudności w oddychaniu z gorączką, ostrą niewydolność oddechową, agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, leukopenię oraz zasadowicę hipochloremiczną. O częstości nieznanej zgłaszano nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry i warg, niedokrwistość aplastyczną, znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu, pogorszenie widzenia lub ból oczu z powodu podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko lub ostrej jaskry zamkniętego kąta), rumień wielopostaciowy, kurcze mięśni, gorączkę oraz osłabienie.