Interakcje Simponi z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania Simponi należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Golimumab może wchodzić w interakcje z różnymi preparatami, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.

Metotreksat (MTX):

Metotreksat jest najczęściej stosowanym lekiem w skojarzeniu z golimumabem, szczególnie w leczeniu młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. Chociaż jednoczesne stosowanie metotreksatu powoduje większe stężenie golimumabu w stanie stacjonarnym u pacjentów, dane nie wskazują na konieczność dostosowania dawki ani golimumabu, ani metotreksatu. Jest to korzystne połączenie terapeutyczne, które zwiększa skuteczność leczenia bez potrzeby modyfikacji dawkowania któregokolwiek z leków.

Inne leki biologiczne:

Nie zaleca się kojarzenia golimumabu z innymi biologicznymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu tych samych schorzeń. Ilość informacji dotyczących podawania golimumabu jednocześnie z innymi biologicznymi produktami leczniczymi jest niewystarczająca. Równoczesne stosowanie może prowadzić do:

• Zwiększenia ryzyka zakażenia
• Wystąpienia innych potencjalnych interakcji farmakologicznych
• Nadmiernej immunosupresji

Anakinra:

Skojarzone podawanie golimumabu i anakinry jest niezalecane. W przypadku jednoczesnego stosowania anakinry i innego antagonisty TNF (etanerceptu) stwierdzano w badaniach klinicznych ciężkie zakażenia i neutropenię, przy czym nie obserwowano dodatkowych korzyści klinicznych. Z uwagi na charakter zdarzeń niepożądanych, podobna toksyczność może wystąpić także przy skojarzeniu anakinry i golimumabu.

Abatacept:

Skojarzone podawanie golimumabu i abataceptu jest niezalecane. W badaniach klinicznych jednoczesne podawanie antagonistów TNF z abataceptem łączono ze zwiększonym ryzykiem zakażeń, w tym ciężkich zakażeń, w porównaniu ze stosowaniem antagonistów TNF w monoterapii, przy czym nie obserwowano dodatkowych korzyści klinicznych.

Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje:

Nie należy stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje jednocześnie z golimumabem. Po podaniu szczepionek zawierających żywe drobnoustroje może dojść do rozwoju zakażeń klinicznych, w tym także zakażeń rozsianych. Pacjenci leczeni golimumabem mogą jednak otrzymywać szczepionki inne niż szczepionki zawierające żywe drobnoustroje.

U dzieci zaleca się, aby przed rozpoczęciem leczenia golimumabem miały wykonane wszystkie szczepienia zalecane w aktualnie obowiązujących wytycznych dotyczących szczepień ochronnych. Niemowlęta narażone w okresie życia płodowego na golimumab nie powinny otrzymywać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje przez okres 6 miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia golimumabu matce.

Czynniki zakaźne o zastosowaniu terapeutycznym:

Nie należy podawać czynników zakaźnych o zastosowaniu terapeutycznym jednocześnie z golimumabem. Podanie innych czynników zakaźnych o zastosowaniu terapeutycznym, takich jak żywe atenuowane bakterie (np. szczepionka BCG podawana dopęcherzowo w ramach immunoterapii przeciwnowotworowej), może spowodować rozwój zakażeń klinicznych, w tym także zakażeń rozsianych.

Zmiana jednego biologicznego DMARD na inny:

Podczas zmiany jednego produktu leczniczego biologicznego na inny biologiczny produkt leczniczy należy zachować ostrożność, a pacjentów należy nadal monitorować. Nakładanie się na siebie działań biologicznych może spowodować dodatkowe zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, w tym zakażenie.

Inne leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD):

Pacjentom można kontynuować równoczesne leczenie lekami takimi jak sulfasalazyna i hydroksychlorochina w czasie trwania terapii golimumabem. Należy jednak regularnie monitorować funkcję wątroby i parametry hematologiczne ze względu na możliwość kumulacji działań niepożądanych.

Leki immunosupresyjne:

Należy zachować szczególną ostrożność podczas kojarzenia golimumabu z innymi lekami immunosupresyjnymi (np. azatiopryna, 6-merkaptopuryna), ponieważ może to zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń i nowotworów, w tym rzadkich przypadków wątrobowo-śledzionowego chłoniaka T-komórkowego. Należy starannie rozważyć możliwe ryzyko związane ze stosowaniem tych leków w skojarzeniu z golimumabem.

Badania interakcji:

Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji golimumabu z innymi lekami. Ze względu na mechanizm działania i długi okres półtrwania, należy zachować ostrożność przy wprowadzaniu nowych leków do terapii pacjenta otrzymującego golimumab.

Każdorazowo przed rozpoczęciem stosowania nowego leku, w tym preparatów dostępnych bez recepty, suplementów diety czy preparatów ziołowych, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą. Jest to szczególnie istotne ze względu na immunosupresyjne działanie golimumabu i możliwość nieprzewidywalnych interakcji.