Skutki uboczne Moventig
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Naloksegol |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Gruenenthal GmbH |
| Kod ATC | A06AH03 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Jak każdy lek, Moventig może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych związanych z przewodem pokarmowym ma nasilenie łagodne do umiarkowanego, pojawia się wcześnie podczas leczenia i ustępuje w trakcie kontynuacji terapii.
Bardzo często występujące (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
- Ból brzucha (ból żołądka)
- Biegunka (częste oddawanie wodnistych stolców)
Często występujące (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
- Wzdęcia z oddawaniem wiatrów (wydalanie gazów jelitowych)
- Nudności (odczucie mdłości w żołądku)
- Wymioty
- Zapalenie jamy nosowo-gardłowej (wysięk z nosa lub obrzęk nosa)
- Ból głowy
- Nadmierna potliwość
Niezbyt często występujące (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
- Zespół odstawienia opioidów (patrz poniżej)
Nieznana częstość (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Reakcja alergiczna (nadwrażliwość)
- Perforacja przewodu pokarmowego (powstanie otworu w ścianie jelita)
Zespół odstawienia opioidów charakteryzuje się wystąpieniem jednocześnie trzech lub więcej z następujących objawów: nastrój dysforyczny (depresyjny), nudności lub wymioty, bóle mięśni, łzawienie lub katar, rozszerzenie źrenic lub gęsia skórka, pocenie się, biegunka, ziewanie, gorączka lub bezsenność. Objawy te zwykle pojawiają się w okresie od kilku minut do kilku dni po podaniu antagonisty receptorów opioidowych. W przypadku podejrzenia zespołu odstawienia opioidów pacjent powinien zaprzestać przyjmowania leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki perforacji przewodu pokarmowego, w tym prowadzące do zgonu, gdy naloksegol był stosowany u pacjentów narażonych na podwyższone ryzyko tego powikłania. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami mogącymi uszkadzać ścianę jelita (ciężka choroba wrzodowa, choroba Crohna, czynne lub nawracające zapalenie uchyłków, nacieki nowotworowe przewodu pokarmowego). Pacjenci powinni niezwłocznie poinformować lekarza, gdy wystąpi niezwykle silny, uporczywy lub nasilający się ból brzucha.
W badaniach klinicznych u pacjentów przyjmujących naloksegol 25 mg obserwowano nieco częściej niż w grupie placebo ból pleców (4,3% vs 2,0%) oraz ból kończyny (2,2% vs 0,7%). W długoterminowym badaniu częstość bólu pleców była podobna w grupie naloksegolu 25 mg i terapii standardowej (odpowiednio 8,9% i 8,8%), podobnie jak częstość bólu kończyny (3,5% vs 3,3%).
