Interakcje Moventig z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Ważne jest także poinformowanie o wszystkich przyjmowanych opioidowych lekach przeciwbólowych i ich dawkach.

Nie wolno przyjmować leku Moventig równocześnie z następującymi lekami (silne inhibitory CYP3A4):

• Ketokonazol lub itrakonazol – leki przeciwgrzybicze
• Klarytromycyna lub telitromycyna – antybiotyki
• Rytonawir, indynawir lub sakwinawir – leki przeciw HIV (inhibitory proteazy)
• Sok grejpfrutowy spożywany w dużych ilościach

Równoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 powoduje znaczne zwiększenie stężenia naloksegolu we krwi – w badaniu z ketokonazolem AUC naloksegolu wzrosło 12,9-krotnie, a Cmax 9,6-krotnie. Taki wzrost ekspozycji może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem, werapamil) również zwiększają stężenie naloksegolu, choć w mniejszym stopniu – w badaniu z diltiazemem AUC wzrosło 3,4-krotnie, a Cmax 2,9-krotnie. Z tego względu podczas równoczesnego stosowania tych leków z naloksegolem zalecana jest zmniejszona dawka początkowa 12,5 mg, z możliwością zwiększenia do 25 mg, jeśli jest dobrze tolerowana.

U pacjentów przyjmujących słabe inhibitory CYP3A4 (np. alprazolam, atorwastatyna) nie jest konieczne zmniejszanie dawki naloksegolu.

Silne induktory CYP3A4 (np. ryfampina, karbamazepina, ziele dziurawca) zmniejszają znacznie stężenie naloksegolu we krwi – w badaniu z ryfampicyną AUC spadło o 89%, a Cmax o 76%. Z tego względu nie zaleca się stosowania leku Moventig u pacjentów przyjmujących silne induktory CYP3A4, ponieważ skuteczność leku może być istotnie zmniejszona.

Inhibitory P-gp (glikoproteiny P, transportera błonowego) wywierają niewielki wpływ na farmakokinetykę naloksegolu – w badaniu z chinidyną AUC wzrosło 1,4-krotnie, a Cmax 2,4-krotnie. Co ważne, równoczesne podawanie naloksegolu i chinidyny nie znosiło wywołanego przez morfinę zwężenia źrenicy, co sugeruje, że hamowanie P-gp nie zmienia znacząco zdolności naloksegolu do przenikania przez barierę krew-mózg przy stosowaniu dawek terapeutycznych.

Należy unikać stosowania naloksegolu z innymi antagonistami receptorów opioidowych (np. naltrekson, nalokson) ze względu na możliwe addytywne działanie antagonistyczne wobec receptorów opioidowych i zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu odstawienia opioidów.

U pacjentów przyjmujących metadon jako główny lek przeciwbólowy zaobserwowano w badaniach klinicznych większą częstość występowania działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego (ból brzucha, biegunka) niż u pacjentów nieprzyjmujących metadonu. W kilku przypadkach u pacjentów przyjmujących metadon obserwowano objawy wskazujące na zespół odstawienia opioidów podczas stosowania naloksegolu w dawce 25 mg na dobę. Pacjenci przyjmujący metadon w leczeniu uzależnienia od opioidów nie byli włączani do programu badań klinicznych, dlatego u takich osób należy podejść do stosowania naloksegolu z ostrożnością.

Moventig można stosować w skojarzeniu ze środkami przeczyszczającymi lub bez nich, zgodnie z zaleceniami lekarza.