Skutki uboczne Milrinone Zentiva

Jak każdy lek, Milrinone Zentiva może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych związana jest z wpływem milrinonu na układ sercowo-naczyniowy.

Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób):

• Bóle głowy o nasileniu łagodnym do umiarkowanego
• Nieregularne bicie serca z powodu występowania dodatkowych uderzeń serca (ekstrasystole)
• Częstoskurcz (przyspieszenie akcji serca)
• Zaburzenia rytmu serca (arytmie)
• Niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie, hipotensja)

Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 osób):

• Zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia)
• Zmniejszenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia)
• Drżenia
• Migotanie komór serca (groźne zaburzenie rytmu)
• Bóle w klatce piersiowej o dużym nasileniu, często z towarzyszącym uciskiem i dusznością
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w wyniku zaburzenia jej czynności

Rzadko (u nie więcej niż 1 na 1000 osób):

• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość)
• Zmniejszenie stężenia hemoglobiny

Bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Wstrząs alergiczny (reakcja anafilaktyczna)
• Zaburzenia rytmu typu torsade de pointes – ciężkie zaburzenie rytmu serca manifestujące się bardzo szybką, nieregularną lub silną pracą serca, zawrotami głowy, utratą przytomności, złym samopoczuciem, zimnymi potami, dusznościami, nietypową bladością skóry i bólami w klatce piersiowej
• Skurczowe zwężenie oskrzeli (bronchospazm)
• Odczyny skórne, takie jak wysypka

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Niewydolność nerek spowodowana występującym jednocześnie niskim ciśnieniem tętniczym
• Podrażnienie w miejscu podawania wlewu

Do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca dochodziło w szczególności przy współwystępowaniu istniejącego wcześniej nieregularnego rytmu serca i/lub zaburzeń metabolicznych (np. obniżonego poziomu potasu we krwi) oraz/lub zwiększonego poziomu glikozydów naparstnicy.

Działania niepożądane specyficzne dla populacji pediatrycznej:

• Krwawienie do komór mózgu (krwotok dokomorowy)
• Przetrwały przewód tętniczy – połączenie między aortą i tętnicą płucną, które pozostaje otwarte mimo że powinno być zamknięte; może prowadzić do nadmiaru płynu w płucach, krwawienia lub uszkodzenia jelit, a w skrajnych przypadkach do zgonu
• Częstsze zmniejszenie liczby płytek krwi (ryzyko wzrasta wraz z czasem trwania leczenia)
• Rzadsze występowanie zaburzeń rytmu serca w porównaniu z dorosłymi