Dawkowanie Midazolam Kalceks - jak stosować?

Dawkowanie Midazolam Kalceks ustala lekarz anestezjolog lub intensywista indywidualnie dla każdego pacjenta. Decyzja o dawce zależy od wielu czynników, w tym: masy ciała, wieku, stanu ogólnego zdrowia, rodzaju zabiegu lub wskazania, aktualnie przyjmowanych leków, funkcji nerek i wątroby oraz pożądanego poziomu sedacji.

Drogi podania leku:

• Dożylnie – bezpośrednio do żyły (najczęstsza droga podania)
• Domięśniowo – wstrzyknięcie w mięsień
• Doodbytniczo – podanie do odbytnicy (głównie u dzieci w ramach premedykacji)

Dawkowanie dla postaci 1 mg/ml:

Stężenie 1 mg/ml jest szczególnie użyteczne w pediatrii oraz u pacjentów wymagających bardzo precyzyjnego dawkowania małych ilości substancji czynnej. Ampułka 5 ml (zawierająca łącznie 5 mg midazolamu) pozwala na dokładne odmierzanie dawek u dzieci, niemowląt i osób dorosłych o małej masie ciała.

Dawkowanie dla postaci 5 mg/ml:

Stężenie 5 mg/ml stosowane jest przede wszystkim u dorosłych oraz starszych dzieci. Dostępność ampułek o pojemności 1 ml, 3 ml i 10 ml pozwala na wybór optymalnej objętości w zależności od planowanej dawki całkowitej. Ampułki większej pojemności (10 ml) są stosowane w sytuacjach wymagających długotrwałej sedacji (np. na oddziale intensywnej terapii), gdzie lek podawany jest w postaci wlewu dożylnego.

Ogólne zasady dawkowania u dorosłych:

Podczas sedacji płytkiej lub przed zabiegami diagnostycznymi lekarz podaje midazolam powoli, obserwując reakcję pacjenta. Początkowa dawka może wynosić od 1 do 2,5 mg, podawana w ciągu kilku minut. W razie potrzeby dawkę można zwiększać stopniowo, aż do uzyskania pożądanego efektu. U osób starszych, wyniszczonych lub przewlekle chorych dawki są zazwyczaj mniejsze, ponieważ wrażliwość na lek jest większa.

W znieczuleniu ogólnym midazolam podawany jest przed innymi lekami znieczulającymi lub równocześnie z nimi. Dawki zależą od protokołu anestezjologicznego i indywidualnych potrzeb pacjenta.

Dawkowanie u dzieci i niemowląt:

U dzieci poniżej 12 roku życia lek podaje się zazwyczaj dożylnie, z wyjątkiem premedykacji, gdzie możliwe jest podanie doodbytnicze. Dawki obliczane są na kilogram masy ciała. U niemowląt poniżej 6 miesiąca życia midazolam jest wskazany wyłącznie w sedacji na oddziałach intensywnej opieki medycznej, z powodu zwiększonego ryzyka zaburzeń oddychania. Dawkę podaje się bardzo powoli, a dziecko jest stale monitorowane.

U dzieci w wieku 6 miesięcy i starszych dawkowanie jest bardziej elastyczne, ale nadal wymaga ostrożności. W premedykacji stosuje się dawki dostosowane do masy ciała, a reakcje dziecka są uważnie obserwowane przed podaniem pełnej dawki znieczulenia.

Rozcieńczanie do infuzji:

W celu długotrwałego podawania (np. na oddziale intensywnej terapii) midazolam można rozcieńczyć w odpowiednich roztworach do infuzji, takich jak 0,9% chlorek sodu, 5% lub 10% glukoza, roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna. Typowy stosunek rozcieńczenia to 15 mg midazolamu na 100–1000 ml roztworu. Tak przygotowany roztwór podaje się dożylnie w postaci wlewu o kontrolowanej szybkości.

Ważne uwagi dotyczące podawania:

• Lek musi być podawany wyłącznie przez doświadczony personel medyczny w placówkach wyposażonych w sprzęt do resuscytacji
• Podawanie powinno odbywać się powoli, aby uniknąć gwałtownego spadku ciśnienia lub zaburzeń oddychania
• Po otwarciu ampułki zawartość powinna być użyta natychmiast
• Rozcieńczony roztwór należy zużyć natychmiast lub przechowywać zgodnie z zaleceniami (maksymalnie 24 godziny w temperaturze 2–8°C)
• Nie wolno rozcieńczać leku w 6% roztworze Macrodexu w glukozie ani mieszać z zasadowymi roztworami do wstrzykiwań

Jeśli pacjent ma otrzymać silne leki przeciwbólowe (np. fentanyl), są one podawane najpierw, a następnie dawka midazolamu jest odpowiednio dostosowywana. Jednoczesne stosowanie leków opioidowych zwiększa ryzyko depresji oddechowej, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych.