Skutki uboczne Hydrocortisonum Jelfa

Jak każdy lek, Hydrocortisonum Jelfa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zwiększa się wraz z wydłużeniem czasu leczenia i stosowaniem wyższych dawek. Możliwe jest ograniczenie działań niepożądanych poprzez stosowanie możliwie najmniejszej dawki przez najkrótszy możliwy czas.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania: zatrzymanie sodu i płynów, zastoinowa niewydolność krążenia, utrata potasu, alkaloza hipokaliemiczna, nadciśnienie tętnicze, obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia).

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe:

• jałowa martwica głowy kości udowej i ramiennej
• osłabienie mięśni i miopatia posteroidowa
• utrata masy mięśniowej
• osteoporoza
• samoistne złamania, w tym kompresyjne złamania kręgosłupa i patologiczne złamania kości długich

Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, utrata łaknienia prowadząca do zmniejszenia masy ciała, zwiększony apetyt mogący prowadzić do przyrostu masy ciała, biegunka lub zaparcia, wzdęcie brzucha, podrażnienie żołądka, zapalenie przełyku z owrzodzeniami, wrzód żołądka z możliwością perforacji i krwawienia, perforacja jelita cienkiego i grubego (szczególnie w zapalnych chorobach jelit).

Zaburzenia skóry: zaburzone gojenie się ran, ścieńczenie i zwiększona wrażliwość skóry, wybroczyny i wylewy krwawe, rumień na twarzy, rozstępy skórne, nadmierne owłosienie typu męskiego (hirsutyzm), wykwity trądzikopodobne, zmniejszenie reaktywności w testach skórnych, reakcje nadwrażliwości (alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy).

Zaburzenia układu nerwowego: napady drgawek, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe z tarczą zastoinową (rzekomy guz mózgu) – może wystąpić w związku z odstawieniem glikokortykosteroidu, zapalenie nerwów, parestezje (mrowienie, kłucie, pieczenie), bezsenność.

Zaburzenia endokrynologiczne: zaburzenia miesiączkowania, objawy zespołu Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, wtórne zahamowanie czynności osi przysadkowo-nadnerczowej, zmniejszenie tolerancji węglowodanów, ujawnienie się utajonej cukrzycy, wzrost zapotrzebowania na insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe u chorych na cukrzycę.

Zaburzenia oka: zwiększone ciśnienie śródgałkowe, jaskra wtórna, wytrzeszcz, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaćma podtorebkowa tylnej części soczewki, nieostre widzenie.

Zaburzenia metabolizmu: ujemny bilans azotowy spowodowany nasilonym rozkładem białek.

Zaburzenia psychiczne: zawroty i bóle głowy, omamy, psychozy, euforia, zmiany nastroju, objawy rzekomego guza mózgu spowodowane zwiększeniem ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Zaburzenia naczyniowe: zakrzepy z zatorami, zatory tłuszczowe, zwiększone stężenie cholesterolu (hipercholesterolemia), przyspieszona miażdżyca naczyń, martwicze zapalenie naczyń, zakrzepowe zapalenie żył.

Zaburzenia serca: arytmie lub zmiany EKG związane z niedoborem potasu, omdlenia, nasilenie nadciśnienia tętniczego, pęknięcie serca jako konsekwencja niedawno przebytego zawału serca, nagłe zatrzymanie krążenia, przerost mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa) u wcześniaków.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego: zwiększona ilość białych krwinek (leukocytoza, limfopenia), zmniejszona ilość płytek krwi (małopłytkowość, trombocytopenia).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: nasilenie lub maskowanie objawów zakażenia.

Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje anafilaktyczne.

Zespół z odstawienia: Występuje po nagłym odstawieniu hydrokortyzonu przy długotrwałym stosowaniu. Spowodowany jest ostrą niedoczynnością nadnerczy i może powodować zagrożenie życia. Objawy: gorączka, bóle mięśniowe, bóle stawów, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie spojówek, bolesne guzki skóry i utrata masy ciała.