Interakcje Hydrocortisonum Jelfa z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania Hydrocortisonum Jelfa należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych wydawanych bez recepty. Niektóre leki mogą nasilić działanie hydrokortyzonu, w tym niektóre leki stosowane w terapii HIV (rytonawir, kobicystat) – w takich przypadkach lekarz może chcieć uważnie monitorować stan pacjenta.

Hydrokortyzon powoduje utratę potasu, co przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych (np. digoksyna) może zwiększyć ich toksyczność. Lek zwiększa stężenie glukozy we krwi, dlatego u chorych na cukrzycę może być konieczna zmiana dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Hydrokortyzon hamuje czynność układu immunologicznego i zmniejsza reakcje organizmu na szczepionki i anatoksyny.

Preparat zmniejsza działanie leków hamujących aktywność esterazy cholinowej stosowanych w leczeniu osłabienia mięśni (myasthenia gravis) oraz może przyspieszać metabolizm izoniazydu. Hydrokortyzon może zmniejszyć lub zwiększyć działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, dlatego podczas równoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować proces krzepnięcia krwi.

Lek osłabia działanie leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia oraz leków moczopędnych. Przyspiesza wydalanie z moczem salicylanów i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Fenytoina, fenobarbital, ryfampicyna, piramidon, karbamazepina przyspieszają metabolizm hydrokortyzonu i osłabiają jego działanie.

Erytromycyna i ketokonazol mogą hamować metabolizm hydrokortyzonu – w takim przypadku może być konieczne zmniejszenie dawki hydrokortyzonu. Równoczesne stosowanie cyklosporyny i hydrokortyzonu powoduje zwolnienie metabolizmu obu leków i nasilenie ich działania, dlatego lekarz powinien zlecić monitorowanie stężenia cyklosporyny. Jednoczesne stosowanie amfoterycyny i hydrokortyzonu może prowadzić do powiększenia serca i zastoinowej niewydolności krążenia.