Dawkowanie Dopsytar - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Doksycyklina |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A. |
| Kod ATC | J01AA02 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Jak prawidłowo dawkować Dopsytar?
Produkt leczniczy jest podawany pacjentom wyłącznie przez lekarza lub innego przedstawiciela fachowego personelu medycznego. Dawkę ustala lekarz, dostosowując ją do indywidualnych potrzeb pacjenta – zależy ona od rodzaju zakażenia oraz jego ciężkości. Lekarz wyjaśnia, jaką dawkę pacjent będzie otrzymywać, jak często i przez jaki czas.
Droga podania – informacje kluczowe dla postaci parenteralnej:
- Lek jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego. Nie jest przeznaczony do wstrzyknięć domięśniowych ani podskórnych.
- Wstrzykiwanie każdej dawki 100 mg powinno trwać co najmniej dwie minuty.
- U osób w podeszłym wieku, osłabionych oraz z ciężkimi stanami chorobowymi czas wstrzykiwania nie powinien być krótszy niż 3 minuty.
- Czas trwania infuzji zależy od dawki (od 100 do 200 mg na dobę) i zwykle wynosi od jednej do czterech godzin.
- Zalecanym minimalnym czasem infuzji 100 mg roztworu o stężeniu 0,5 mg/mL jest jedna godzina.
Dorośli i młodzież w wieku od 12 lat: dawka wynosi 200 mg w pierwszej dobie leczenia. Pierwszego dnia lek podaje się w dawce pojedynczej albo w dawkach podzielonych, a następnie kontynuuje się leczenie dawką podtrzymującą 100 mg na dobę. W przypadku ciężkich zakażeń lekarz może zwiększyć dawkę do 200 mg na dobę także w dalszym przebiegu terapii. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju leczonego zakażenia.
Dzieci w wieku od 8 do 12 lat: w leczeniu ostrych zakażeń doksycyklinę należy stosować w tej grupie wiekowej wtedy, gdy inne leki są niedostępne lub prawdopodobnie nie będą skuteczne. Zwykle stosowane dawki w takich sytuacjach to:
- Dzieci o masie ciała 45 kg lub mniejszej: 4,4 mg na kilogram masy ciała w pierwszym dniu (w dawce pojedynczej lub w dwóch dawkach podzielonych), a następnie 2,2 mg na kilogram masy ciała (w dawce pojedynczej lub w dwóch dawkach podzielonych).
- Dzieci o masie ciała powyżej 45 kg: należy stosować taką samą dawkę jak u dorosłych.
W obu przypadkach czas trwania leczenia zależy od leczonego zakażenia. Dzieci w wieku poniżej 8 lat: doksycykliny nie należy stosować ze względu na ryzyko przebarwień zębów.
Przygotowanie roztworu do infuzji (informacja przeznaczona dla fachowego personelu medycznego): 100 mg doksycykliny, czyli zawartość jednej ampułki 5 mL, należy wymieszać ze 100 mL odpowiedniego roztworu do infuzji – 0,9% roztworu chlorku sodu (NaCl) albo roztworu glukozy o stężeniu 5%, 10% lub 20%. Takie rozcieńczenie daje stężenie końcowe 1 mg/mL. Nie należy stosować roztworów o stężeniu mniejszym niż 0,1 mg/mL ani większym niż 1 mg/mL. Produkt należy dodawać do roztworu do infuzji zawsze bezpośrednio przed infuzją, a z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór powinien zostać zastosowany natychmiast; jeśli nie jest użyty od razu, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania spoczywa na użytkowniku. Przed użyciem roztwór należy ocenić wzrokowo – powinien być przezroczysty i praktycznie wolny od cząstek stałych.
Pominięcie dawki: jeśli pacjent obawia się, że pominięto dawkę leku, powinien natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
