Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Digoksyna |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki |
| Podmiot odpowiedzialny | Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o. |
| Kod ATC | C01AA05 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie | Leki kardiologiczne - serce i układ krwionośny, Leki stosowane w leczeniu niewydolności serca |
Skutki uboczne Digoxin Teva
Jak każdy lek, preparat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Zazwyczaj działania niepożądane występują, jeżeli dawka leku jest za duża. Lekarz w takim przypadku powinien dostosować wielkość dawki.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli wystąpią:
- Uczucie kołatania serca
- Ból w klatce piersiowej
- Spłycenie oddechu lub nasilone pocenie
Mogą to być objawy ciężkiego zaburzenia pracy serca wywołanego przez arytmię.
Często (częściej niż u 1 na 100 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- Wolny lub nieregularny rytm serca
- Niestrawność, nudności
- Wysypka skórna z pokrzywką
- Senność, zawroty głowy
- Zaburzenia widzenia (widzenie nieostre lub w żółtym kolorze)
Niezbyt często (częściej niż u 1 na 1000 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- Depresja
Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10000 pacjentów):
- Trombocytopenia (zmniejszona liczba płytek krwi)
- Jadłowstręt
- Bóle brzucha spowodowane niedokrwieniem lub uszkodzeniem jelit
- Bóle głowy
- Zaburzenia psychiczne (psychoza, apatia, dezorientacja)
- Uczucie zmęczenia, osłabienie, ogólne złe samopoczucie
- Powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn (ginekomastia)
- Zaburzenia rytmu serca
Lek może bardzo rzadko powodować ciężki nieregularny rytm serca. Lekarz powinien zalecić wykonywanie regularnych badań, w celu upewnienia się, że preparat działa prawidłowo. W czasie stosowania leku lekarz powinien zalecić wykonywanie regularnych badań czynnościowych wątroby i nerek oraz monitorować EKG.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Pozwoli to na odpowiednią modyfikację dawkowania lub zmianę leczenia w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.
