Interakcje Digoxin Teva z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Digoksyna wykazuje liczne interakcje z innymi lekami, które mogą wpływać na jej stężenie we krwi lub nasilać działania niepożądane.

Leki moczopędne: Hydrochlorotiazyd, spironolakton, amiloryd i furosemid stosowane jednocześnie z digoksyną mogą powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zmniejszenie pojemności minutowej serca, zwiększenie całkowitego obwodowego oporu naczyniowego oraz przyspieszenie rytmu serca. Spironolakton może powodować znaczne zwiększenie stężenia digoksyny. Leki moczopędne lub leki zmniejszające stężenie potasu we krwi nasilają toksyczne działanie digoksyny.

Inhibitory konwertazy angiotensyny: Leki takie jak kaptopryl zwiększają frakcję wyrzutową lewej komory i zmniejszają liczbę dodatkowych skurczów komorowych. Kaptopryl zwiększa stężenie digoksyny w surowicy krwi.

Leki rozszerzające tętniczki: Losartan, prazosyna, dihydralazyna zmniejszają stężenie digoksyny w organizmie.

Antybiotyki: Stężenie digoksyny może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania antybiotyków makrolidowych (np. klarytromycyny), tetracykliny i propafenonu. Erytromycyna, tetracykliny, indometacyna i propafenon mogą nasilać wchłanianie digoksyny. Klarytromycyna nasila toksyczność digoksyny. Gentamycyna zwiększa stężenie digoksyny.

Wapń: Wapń, szczególnie jeśli jest podawany szybko dożylnie, może spowodować ciężkie zaburzenia rytmu u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Zwiększone stężenie wapnia we krwi, niezależnie od przyczyny, predysponuje do wystąpienia zatrucia digoksyną. Zmniejszone stężenie wapnia we krwi osłabia działanie glikozydów naparstnicy.

Leki przeciwarytmiczne: Chinidyna i chinina powodują zmniejszenie klirensu kreatyniny oraz objętości dystrybucji digoksyny. Prokainamid usuwa komorowe zaburzenia rytmu wywołane przez glikozydy nasercowe. Chinidyna, antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), kaptopryl, gentamycyna, karwedylol, amiodaron i spironolakton zwiększają stężenie digoksyny, a amiodaron, diltiazem i werapamil dodatkowo hamują przewodzenie przedsionkowo-komorowe.

Sympatykomimetyki: Stosowane wraz z digoksyną mogą powodować zwiększenie ryzyka arytmii.

Leki blokujące kanały wapniowe: Jednoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy z lekami takimi jak werapamil, diltiazem, nifedypina może prowadzić do zwiększenia stężenia digoksyny.

Sole potasowe: Stosowane razem z digoksyną mogą prowadzić do zwiększonego stężenia potasu we krwi.

Leki wiążące kwasy żółciowe: Kolestyramina, kolestypol oraz leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie digoksyny i skracają jej okres półtrwania w surowicy o około 50%.

Inne leki: Stężenie digoksyny w osoczu może być zmniejszone w czasie równoczesnego przyjmowania niektórych cytostatyków, fenytoiny, metoklopramidu, penicylaminy oraz leków ziołowych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum). Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający enzalutamid (stosowany w leczeniu raka gruczołu krokowego), ponieważ może wpływać na wyniki oznaczeń digoksyny.

Zaburzenia czynności tarczycy: W niedoczynności tarczycy zapotrzebowanie na glikozydy naparstnicy jest zmniejszone, natomiast w nadczynności może być zwiększone.