Interakcje Biofuroksym z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjęcia, włączając leki dostępne bez recepty, suplementy diety i preparaty ziołowe. Niektóre leki mogą wpływać na działanie Biofuroksym lub zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Antybiotyki aminoglikozydowe (np. gentamycyna, tobramycyna, amikacyna): jednoczesne stosowanie z cefuroksymem może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek (nefrotoksyczność) oraz uszkodzenia słuchu (ototoksyczność). Jeśli taka kombinacja jest konieczna, lekarz będzie ściśle monitorował funkcję nerek oraz stężenie leków we krwi.

Leki moczopędne (diuretyki), takie jak furosemid: mogą zwiększać stężenie cefuroksymu we krwi poprzez zmniejszenie jego wydalania przez nerki. Może to prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Podczas stosowania takiej kombinacji konieczne może być przeprowadzenie dodatkowej kontroli funkcji nerek.

Probenecyd: lek stosowany w leczeniu dny moczanowej, który hamuje wydalanie cefuroksymu przez cewki nerkowe. Prowadzi to do wydłużenia czasu utrzymywania się antybiotyku w organizmie i zwiększenia jego stężenia w surowicy. Może to być celowe działanie w niektórych sytuacjach klinicznych, ale wymaga uwagi lekarza.

Doustne leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty), takie jak warfaryna lub acenokumarol: cefalosporyny mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe tych leków, zwiększając ryzyko krwawień. U pacjentów przyjmujących antykoagulanty konieczne jest częstsze monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR, czas protrombinowy) oraz ewentualne dostosowanie dawki antykoagulanta.

Doustne szczepionki (np. szczepionka przeciw tyfusowi): antybiotyki mogą zmniejszać skuteczność żywych szczepionek bakteryjnych. Zaleca się, aby szczepienie odbywało się przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub w odpowiednim odstępie czasu po jej zakończeniu.

Cefuroksym może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Może dawać fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających glukozę w moczu (metody oparte na redukcji miedzi) oraz fałszywie dodatni test Coombs'a. Należy poinformować personel laboratorium o przyjmowaniu tego antybiotyku przed wykonaniem badań.