Interakcje Atriance z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również preparatów ziołowych lub leków zakupionych samodzielnie, które wydawane są bez recepty. Należy poinformować lekarza w przypadku rozpoczęcia stosowania innych leków podczas stosowania Atriance.

Izoenyzymy cytochromu P450:

Badania in vitro wykazały, że nelarabina i ara-G nie hamowały w istotnym stopniu aktywności głównych izoenzymów wątrobowego cytochromu P450 (CYP): CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 lub CYP3A4. Oznacza to, że nelarabina prawdopodobnie nie wpływa na metabolizm leków rozkładanych przez te enzymy.

Inhibitory deaminazy adenozyny:

Nie zaleca się skojarzonego stosowania nelarabiny i inhibitorów deaminazy adenozyny, takich jak pentostatyna. Skojarzone stosowanie tych leków może zmniejszyć skuteczność nelarabiny i/lub zmienić profil działań niepożądanych każdej z tych substancji czynnych. Deaminaza adenozyny (ADA) jest enzymem odpowiedzialnym za przekształcanie nelarabiny do jej aktywnej formy (ara-G), dlatego hamowanie tego enzymu może upośledzić działanie nelarabiny.

Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje:

Immunizacja z użyciem szczepionki zawierającej żywe drobnoustroje potencjalnie może spowodować zakażenie u osoby z upośledzoną odpornością. Dlatego nie jest zalecane stosowanie immunizacji z użyciem szczepionek zawierających żywe drobnoustroje (na przykład szczepionka przeciw poliomyelitis, ospie wietrznej, durowi brzusznemu) podczas leczenia Atriance.

Chemioterapia dokanałowa i napromienianie czaszki i kręgosłupa:

U pacjentów leczonych uprzednio lub aktualnie chemioterapią dokanałową, albo leczonych uprzednio napromienianiem czaszki i kręgosłupa, ryzyko neurologicznych zdarzeń niepożądanych jest zwiększone. Dlatego nie jest zalecane jednoczesne stosowanie chemioterapii dokanałowej i/lub napromieniania czaszki i kręgosłupa podczas leczenia Atriance.

Allopurynol:

U pacjentów otrzymujących nelarabinę zaleca się stosowanie dożylnego nawadniania, zgodnie ze standardowymi procedurami stosowanymi w celu opanowania hiperurykemii u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza. U pacjentów z ryzykiem hiperurykemii należy rozważyć zastosowanie allopurynolu (leku obniżającego stężenie kwasu moczowego we krwi).

Wiązanie z białkami osoczowymi:

Nelarabina i ara-G nie wiążą się w istotnym stopniu z ludzkimi białkami osoczowymi (mniej niż 25%) in vitro, a wiązanie to jest niezależne od stężenia nelarabiny i ara-G w zakresie do 600 µM. Sugeruje to niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych związanych z wypieraniem innych leków z połączeń z białkami.

Ze względu na złożoność leczenia nowotworów i stosowanie wielu leków jednocześnie, bezwzględnie należy informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby mógł on ocenić potencjalne interakcje i dostosować leczenie.