Tagrisso - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Tagrisso?

Tagrisso zawiera substancję czynną ozymertynib, która należy do grupy leków zwanych inhibitorami kinaz białkowych stosowanych w leczeniu nowotworów. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów dla naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) z obecną mutacją prowadzącą do zwiększenia wrażliwości oraz mutacją T790M warunkującą oporność na leczenie. Lek znajduje zastosowanie wyłącznie u dorosłych pacjentów z określonym rodzajem raka płuca, nazywanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP), u których wykazano obecność mutacji w genie EGFR.

Zastosowanie leku wymaga wcześniejszego potwierdzenia obecności charakterystycznych mutacji genetycznych – delecji w egzonie 19 lub substytucji w egzonie 21 (L858R) w genie EGFR, lub mutacji T790M w przypadku progresji po wcześniejszym leczeniu innymi inhibitorami kinaz tyrozynowych. Badanie materiału z guza lub próbek osocza pacjenta pozwala ustalić, czy nowotwór będzie wrażliwy na działanie ozymertynibu.

Tagrisso podawany samodzielnie znajduje zastosowanie w kilku scenariuszach klinicznych. Po pierwsze, może być stosowany jako leczenie uzupełniające po radykalnej operacji usunięcia guza w stadium zaawansowania IB-IIIA. Po drugie, jest wskazany w leczeniu raka, którego nie można usunąć chirurgicznie i który zareagował lub ustabilizował się po chemioradioterapii opartej na pochodnych platyny. Po trzecie, stanowi opcję terapeutyczną pierwszej linii w przypadku miejscowo zaawansowanego lub uogólnionego NDRP z mutacjami aktywującymi w genie EGFR. Dodatkowo może być stosowany u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub uogólnionym NDRP z mutacją T790M, którzy byli wcześniej leczeni innymi inhibitorami kinaz tyrozynowych.

W leczeniu skojarzonym Tagrisso jest wskazany w połączeniu z pemetreksedem i chemioterapią opartą na pochodnych platyny jako pierwszy lek podawany pacjentowi z zaawansowanym NDRP, u którego potwierdzono mutację delecji w eksonie 19 lub substytucji w eksonie 21 (L858R) w genie EGFR. Terapia skojarzona znajduje zastosowanie w przypadku, gdy rak rozprzestrzenił się do innych części organizmu.

Działanie terapeutyczne polega na blokowaniu aktywności zmutowanego receptora EGFR, co może spowolnić lub zatrzymać rozwój nowotworu, zmniejszyć wielkość guza oraz zapobiegać nawrotom choroby po całkowitym chirurgicznym usunięciu zmiany. Lek oddziałuje selektywnie na komórki nowotworowe z określonymi mutacjami, co zwiększa prawdopodobieństwo odpowiedzi na leczenie i może wydłużyć czas przeżycia wolny od progresji choroby.

Aktualna ulotka leku Tagrisso

Jaki jest skład Tagrisso, jakie substancje zawiera?

Substancja czynna: ozymertynib (w postaci mezylanu). Tagrisso dostępny jest w dwóch mocach:

• Tabletki 40 mg – każda tabletka zawiera 40 mg ozymertynibu
• Tabletki 80 mg – każda tabletka zawiera 80 mg ozymertynibu

Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki:

• Mannitol
• Celuloza mikrokrystaliczna
• Hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona
• Sodu stearylofumaran

Substancje pomocnicze w powłoce tabletki:

• Alkohol poliwinylowy
• Tytanu dwutlenek (E 171)
• Makrogol 3350
• Talk
• Żelaza tlenek żółty (E 172)
• Żelaza tlenek czerwony (E 172)
• Żelaza tlenek czarny (E 172)

Każda tabletka 40 mg zawiera 0,3 mg sodu, natomiast tabletka 80 mg zawiera 0,6 mg sodu, co oznacza, że preparat jest zasadniczo "wolny od sodu". Tabletki 40 mg mają postać beżowych, okrągłych, dwuwypukłych tabletek o średnicy 9 mm z wytłoczonym oznaczeniem „AZ" oraz „40" na jednej stronie. Tabletki 80 mg są beżowe, owalne, dwuwypukłe o wymiarach 7,25 x 14,5 mm z wytłoczonym oznaczeniem „AZ" oraz „80" na jednej stronie.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Tagrisso?

W badaniach klinicznych niewielka liczba pacjentów przyjmowała Tagrisso w dawkach dobowych do 240 mg bez wystąpienia objawów toksyczności ograniczających dawkę. U osób leczonych dawkami 160 mg i 240 mg na dobę zaobserwowano zwiększenie częstości występowania oraz nasilenia typowych działań niepożądanych charakterystycznych dla inhibitorów kinazy tyrozynowej EGFR – przede wszystkim biegunki oraz wysypki skórnej w porównaniu z pacjentami przyjmującymi standardową dawkę 80 mg.

Dostępne jest ograniczone doświadczenie dotyczące przypadków niezamierzonego przedawkowania u ludzi. Wszystkie zgłoszone incydenty dotyczyły odosobnionych przypadków, w których pacjenci omyłkowo przyjęli dodatkową dawkę leku, przy czym nie odnotowano żadnych konsekwencji klinicznych.

W przypadku podejrzewania przedawkowania Tagrisso nie jest dostępne żadne swoiste leczenie. Należy niezwłocznie skontaktować się ze swoim lekarzem lub najbliższym szpitalem. Lekarz podejmie decyzję o wstrzymaniu podawania leku i wdroży odpowiednie postępowanie objawowe dostosowane do stanu pacjenta. Monitorowanie może obejmować obserwację objawów ze strony przewodu pokarmowego (nasilona biegunka) oraz skóry (nasilona wysypka), a także prowadzenie leczenia wspomagającego w razie potrzeby.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Tagrisso – czy mogę spożywać alkohol?

Tagrisso można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. W klinicznym badaniu farmakokinetycznym wykazano, że przyjmowanie pokarmu nie zmienia biodostępności ozymertynibu w klinicznie istotnym stopniu – obserwowano jedynie niewielkie zwiększenie AUC o 6% oraz zmniejszenie Cmax o 7%, co nie ma znaczenia terapeutycznego.

Substancje zmniejszające kwasowość soku żołądkowego:

Badania wykazały, że równoczesne podawanie Tagrisso z omeprazolem (inhibitorem pompy protonowej) nie skutkowało klinicznie istotnymi zmianami ekspozycji na ozymertynib. Oznacza to, że substancje powodujące zmianę pH soku żołądkowego (w tym inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2, leki zobojętniające kwas żołądkowy) mogą być stosowane równocześnie z Tagrisso bez żadnych ograniczeń.

Alkohol:

W dokumentacji produktu nie podano szczegółowych informacji dotyczących interakcji Tagrisso z alkoholem. Brak jednak danych sugerujących bezpośrednie przeciwwskazanie do umiarkowanego spożycia alkoholu. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne nasilenie niektórych działań niepożądanych (np. zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmęczenie) oraz ogólne obciążenie organizmu w trakcie terapii przeciwnowotworowej, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu. Należy skonsultować się z lekarzem w sprawie indywidualnych zaleceń dotyczących diety i stylu życia podczas leczenia.

Istotne interakcje pokarmowe i lekowe:

Nie należy przyjmować ziela dziurawca (Hypericum perforatum) podczas leczenia Tagrisso – jest to bezwzględne przeciwwskazanie. Ziele dziurawca działa jako induktor CYP3A i może znacząco zmniejszyć stężenie ozymertynibu we krwi, co obniża skuteczność terapii. Również inne silne induktory CYP3A (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina) mogą zmniejszać ekspozycję na lek i należy unikać ich jednoczesnego stosowania lub stosować z dużą ostrożnością.

Czy można stosować Tagrisso w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Brak lub dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ozymertynibu u kobiet w ciąży. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ produktu na rozród, w tym obumarcie zarodka, zmniejszony wzrost płodu i zgony noworodków. Na podstawie mechanizmu działania i danych nieklinicznych wiadomo, że Tagrisso może powodować uszkodzenie płodu, jeżeli jest podawany kobiecie w ciąży.

Tagrisso nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga leczenia ozymertynibem, a lekarz uzna, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia, musi natychmiast powiedzieć o tym swojemu lekarzowi. Lekarz przedyskutuje z pacjentką, czy należy kontynuować stosowanie leku.

Antykoncepcja – informacje dla kobiet:

Kobiety w wieku rozrodczym nie powinny zajść w ciążę w okresie przyjmowania tego leku. Należy stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia oraz przez co najmniej 2 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki. Tagrisso może wpływać na skuteczność doustnych leków antykoncepcyjnych (hormonalnych), dlatego należy omówić z lekarzem najbardziej odpowiednie metody zapobiegania ciąży.

Antykoncepcja – informacje dla mężczyzn:

Tagrisso może przenikać do nasienia mężczyzny. Z tego względu mężczyźni również powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 4 miesiące po zakończeniu terapii. Jeżeli partnerka pacjenta zajdzie w ciążę w okresie przyjmowania przez niego leku, należy koniecznie niezwłocznie poinformować o tym swojego lekarza.

Karmienie piersią:

Nie wiadomo, czy ozymertynib lub jego metabolity są wydzielane do mleka kobiecego. Nie są dostępne wystarczające informacje dotyczące wydzielania ozymertynibu lub jego metabolitów w mleku zwierząt, jednakże ozymertynib/metabolity były wykrywane u osesków i obserwowano niekorzystny wpływ na wzrost szczeniąt i ich przeżycie. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią.

Kobiety karmiące piersią powinny zaprzestać karmienia piersią na czas przyjmowania Tagrisso. Nie należy karmić piersią w okresie leczenia tym lekiem, ponieważ nie wiadomo, czy stosowanie tego leku nie jest szkodliwe dla dziecka.

Płodność:

Nie ma żadnych danych dotyczących wpływu Tagrisso na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach wykazano, że ozymertynib oddziaływuje na narządy rozrodcze samców i samic i mógłby powodować upośledzenie płodności. Na podstawie badań w modelu zwierzęcym ustalono, że płodność zarówno u samic, jak i u samców może być upośledzona pod wpływem leczenia ozymertynibem.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)