Interakcje Xadago z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Szczególnie ważne jest uzyskanie porady lekarza przed rozpoczęciem stosowania następujących leków wraz z lekiem Xadago:

Leki bezwzględnie przeciwwskazane:

• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – takie jak selegilina, rasagilina, moklobemid, fenelzyna, izokarboksazyd, tranylcypromina (stosowane w chorobie Parkinsona lub depresji, lub w leczeniu innych chorób). Safinamidu nie wolno podawać z innymi inhibitorami MAO ze względu na zagrożenie niewybiórczym hamowaniem aktywności MAO, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. Między zakończeniem leczenia safinamidem a rozpoczęciem leczenia inhibitorami MAO musi minąć co najmniej 7 dni.
• Petydyna (silny środek przeciwbólowy) – zgłaszano ciężkie reakcje niepożądane podczas jednoczesnego stosowania petydyny oraz inhibitorów MAO, dlatego jednoczesne podawanie safinamidu z petydyną jest przeciwwskazane. Między zakończeniem leczenia safinamidem a rozpoczęciem leczenia petydyną musi minąć co najmniej 7 dni.

Leki wymagające zachowania ostrożności:

• Leki na przeziębienie lub przeciwkaszlowe zawierające dekstrometorfan, efedrynę lub pseudoefedrynę – zgłaszano interakcje produktu leczniczego z jednocześnie stosowanymi sympatykomimetykami oraz dekstrometorfanem i nieselektywnymi inhibitorami MAO. Jednoczesne stosowanie safinamidu i dekstrometorfanu nie jest zalecane, jeśli jednak jest konieczne, należy zachować ostrożność. Podobnie jednoczesne stosowanie safinamidu i sympatykomimetyków (efedryna, pseudoefedryna) wymaga zachowania ostrożności.
• Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) – stosowane zazwyczaj do leczenia zaburzeń lękowych oraz niektórych zaburzeń osobowości (np. fluoksetyny lub fluwoksaminy). Na ogół safinamid może być stosowany z SSRI w najniższej skutecznej dawce, z zachowaniem ostrożności pod kątem występowania objawów zespołu serotoninergicznego. Należy zwłaszcza unikać jednoczesnego podawania safinamidu i fluoksetyny lub fluwoksaminy, jeśli jednak leczenie wymienionymi produktami leczniczymi jest konieczne, powinny one być stosowane w małych dawkach. Przed rozpoczęciem leczenia safinamidem należy rozważyć okres wypłukiwania odpowiadający pięciu okresom półtrwania wcześniej stosowanego SSRI.
• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) – stosowane w leczeniu ciężkiej depresji i innych zaburzeń nastroju (np. wenlafaksyny). Zgłaszano ciężkie działania niepożądane podczas jednoczesnego stosowania tych leków oraz inhibitorów MAO. Ze względu na wybiórcze i przemijające hamujące działanie safinamidu na MAO-B, leki przeciwdepresyjne można podawać, ale z zastosowaniem najniższej koniecznej dawki.
• Leki na wysoki poziom cholesterolu – takie jak rozuwastatyna, pitawastatyna, prewastatyna. Safinamid może przejściowo hamować aktywność BCRP in vitro. W badaniach interakcji między lekami u ludzi zaobserwowano istotne interakcje z rozuwastatyną (wzrost wartości AUC w przedziale od 1,25 do 2,00 razy). Zaleca się monitorowanie pacjentów w przypadku przyjmowania safinamidu z produktami leczniczymi stanowiącymi substraty BCRP.
• Antybiotyki z grupy fluorochinolonów – takie jak cyprofloksacyna.
• Leki działające na układ odpornościowy – takie jak metotreksat.
• Leki stosowane w leczeniu raka przerzutowego – takie jak topotekan.
• Leki stosowane w leczeniu bólu i stanów zapalnych – takie jak diklofenak.
• Leki stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2 – takie jak glibenklamid, metformina. Safinamid hamuje in vitro aktywność transportera kationów organicznych 1 (OCT1) w klinicznie istotnych stężeniach w żyle wrotnej. Należy zachować ostrożność, kiedy safinamid jest podawany w skojarzeniu z produktami leczniczymi będącymi substratami OCT1 i mającymi podobny Tmax do safinamidu (2 godziny), ponieważ w konsekwencji ekspozycja na te substraty może być zwiększona.
• Leki stosowane w leczeniu zakażeń wirusowych – takie jak acyklowir, gancyklowir.

Safinamid jest niemal w całości wydalany w drodze przemian metabolicznych, głównie za pośrednictwem wysokowydajnych amidaz. Safinamid nie wydaje się wykazywać istotnego działania indukującego ani hamującego działalność enzymów w stężeniach ogólnoustrojowych istotnych z klinicznego punktu widzenia. Dedykowane badania nad interakcjami typu lek-lek przeprowadzone z zastosowaniem ketokonazolu, L-dopy oraz substratów CYP1A2 i CYP3A4 (kofeina i midazolam) nie wykazały żadnego znaczącego klinicznie wpływu na farmakokinetykę safinamidu, L-dopy, kofeiny ani midazolamu.

Jeśli safinamid jest podawany równocześnie z produktami będącymi substratami BCRP, należy zapoznać się z ChPL konkretnego produktu leczniczego, aby stwierdzić, czy konieczne jest dostosowanie dawki.