Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaLudzki VIII czynnik krzepnięcia krwi
Postać farmaceutycznaProszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyOctapharma AB
Kod ATCB02BD02
ProceduraCEN
KategorieLeki hematologiczne - choroby krwi i układu krwiotwórczego

Dawkowanie Vihuma - jak stosować?

Dawkowanie leku Vihuma jest ściśle indywidualne i powinno być ustalone przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu hemofilii A. Preparat podawany jest dożylnie, czyli bezpośrednio do żyły. Dawka wyrażona w jednostkach międzynarodowych (j.m.) zależy od kilku czynników, w tym od masy ciała pacjenta, ciężkości niedoboru czynnika VIII, miejsca i nasilenia krwawienia oraz celu terapii.

Zapobieganie krwawieniu (profilaktyka)

W ramach regularnej profilaktyki typowa dawka wynosi od 20 do 40 j.m. na kilogram masy ciała, podawana co 2 do 3 dni. Regularne stosowanie preparatu pomaga utrzymać odpowiedni poziom czynnika VIII we krwi i minimalizuje ryzyko spontanicznych epizodów krwawienia. U młodszych pacjentów, zwłaszcza dzieci, może być konieczne częstsze podawanie leku lub stosowanie wyższych dawek ze względu na szybszy metabolizm i krótszy okres półtrwania czynnika VIII w organizmie.

Leczenie krwawienia

Dawka stosowana w leczeniu krwawienia jest obliczana indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta oraz wymaganego docelowego stężenia czynnika VIII we krwi. Docelowe stężenie zależy od ciężkości i lokalizacji krwawienia:

  • Przy niewielkich krwawieniach, takich jak wczesne krwawienia dostawów, krwawienia z nosa lub krwawienia z błon śluzowych, wymagane jest niższe stężenie czynnika VIII
  • Przy umiarkowanych krwawieniach do stawów, mięśni lub krwiaków wymagane są średnie stężenia czynnika VIII
  • Przy ciężkich krwawieniach zagrażających życiu, takich jak krwawienia wewnątrzczaszkowe, krwawienia z przewodu pokarmowego czy przed poważnymi zabiegami chirurgicznymi, konieczne jest osiągnięcie wysokich stężeń czynnika VIII we krwi

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Zasady dawkowania u dzieci i młodzieży są takie same jak u dorosłych, jednak ze względu na fizjologiczne różnice w metabolizmie czynnika VIII, młodsi pacjenci często wymagają częstszego podawania preparatu lub wyższych dawek w przeliczeniu na kilogram masy ciała. W przypadku dzieci może być rozważone zastosowanie centralnego cewnika żylnego (CVAD), który ułatwia regularne podawanie leku bez konieczności wielokrotnego przekłuwania żył.

Przygotowanie i podanie

Lek Vihuma dostarczany jest w postaci proszku, który przed podaniem należy rozpuścić w dołączonym rozpuszczalniku (wodzie do wstrzykiwań). Po rekonstytucji otrzymany roztwór powinien być przezroczysty, bezbarwny i wolny od cząstek stałych. Roztwór należy zastosować niezwłocznie po przygotowaniu. Wstrzykiwanie powinno odbywać się powoli, zgodnie z instrukcjami lekarza lub pielęgniarki.

Pacjenci, którzy przeszli odpowiednie szkolenie, mogą samodzielnie przygotowywać i podawać sobie lek w warunkach domowych. To rozwiązanie pozwala na szybką reakcję w przypadku krwawienia i zwiększa niezależność pacjenta.

Monitorowanie leczenia

Lekarz będzie regularnie kontrolował stężenia czynnika VIII we krwi oraz oceniał odpowiedź na leczenie. Jest to szczególnie ważne w przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych, ciężkich krwawień lub gdy pacjent ma wrażenie, że lek nie działa wystarczająco dobrze. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie lekarz może zlecić badania w kierunku obecności inhibitorów czynnika VIII, które mogą neutralizować działanie preparatu.

W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej. Należy niezwłocznie przejść do kolejnej zaplanowanej dawki i kontynuować dawkowanie zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy również samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawkowania bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Przydatne zasoby