Interakcje Tracrium z innymi lekami

Leki wziewne znieczulające:

Jednoczesne zastosowanie wziewnych leków znieczulających, takich jak halotan, izofluran lub enfluran, może nasilić blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez preparat.

Antybiotyki:

Preparat może nasilać i/lub wydłużać czas trwania blokady przewodnictwa w wyniku interakcji z następującymi antybiotykami:

• Aminoglikozydy
• Polimyksyny
• Spektynomycyna
• Tetracykliny
• Linkomycyna i klindamycyna

Leki przeciwarytmiczne:

• Propranolol
• Antagoniści kanału wapniowego
• Lidokaina
• Prokainamid i chinidyna

Leki moczopędne:

• Furosemid i prawdopodobnie mannitol
• Tiazydowe leki moczopędne
• Acetazolamid

Inne leki:

• Siarczan magnezu
• Ketamina
• Sole litu
• Leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium)

Leki mogące nasilić wrażliwość na atrakurium:

Niektóre leki mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie preparatu:

• Różne antybiotyki
• Leki beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol)
• Leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna)
• Leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina)
• Trimetafan
• Chloropromazyna
• Steroidy
• Fenytoina
• Sole litu

Leki przeciwdrgawkowe:

U pacjentów, którym długotrwale podaje się leki przeciwdrgawkowe, moment wystąpienia blokady niedepolaryzacyjnej przewodnictwa może zostać opóźniony, a okres jej trwania skrócony.

Inne leki blokujące przewodnictwo:

Podawanie preparatu w skojarzeniu z innymi lekami niedepolaryzującymi może spowodować blokadę tego przewodnictwa w stopniu większym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki samego atrakurium. Nasilenie działania może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń leków.

Leków zwiotczających wywołujących blok depolaryzacyjny, takich jak suksametonium, nie należy stosować do przedłużenia zwiotczenia wywołanego przez leki powodujące blok niedepolaryzacyjny, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającej się i złożonej blokady.

Inhibitory acetylocholinoesterazy:

Leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych w terapii choroby Alzheimera (takich jak donepezyl), może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez preparat.

Niekompatybilność:

Preparat podlega unieczynnieniu w wysokim pH i dlatego nie należy go w tej samej strzykawce łączyć z tiopentalem lub innymi lekami o odczynie zasadowym. Ponieważ lek jest związkiem hipotonicznym, nie wolno podawać go do kaniuli przeznaczonej do przetaczania krwi.