Interakcje Thorens z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które planuje się stosować. Jest to szczególnie ważne w przypadku przyjmowania następujących preparatów:

Leki wpływające na serce i nerki:

• Glikozydy nasercowe (np. digoksyna) – stosowanie jednocześnie z witaminą D3 może powodować duży wzrost stężenia wapnia we krwi i moczu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych glikozydów nasercowych, w tym zaburzeń rytmu serca
• Leki moczopędne (diuretyki), takie jak bendroflumetiazyd – mogą nasilać hiperkalcemię

Inne źródła witaminy D3:

• Leki zawierające witaminę D3 lub pokarmy bogate w witaminę D3 (np. mleko wzbogacone) – jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko przedawkowania
• Suplementy diety zawierające wapń – podczas stosowania z witaminą D3 lekarz powinien monitorować stężenie wapnia we krwi

Leki wpływające na metabolizm witaminy D3:

• Aktynomycyna (lek przeciwnowotworowy) i leki przeciwgrzybicze będące pochodnymi imidazolu (np. klotrimazol, ketokonazol) – mogą zakłócać przemiany chemiczne witaminy D3 w organizmie
• Leki przeciwpadaczkowe (przeciwdrgawkowe) i barbiturany – mogą zmniejszać skutki działania witaminy D3
• Leki stosowane w leczeniu gruźlicy (np. ryfampicyna, izoniazyd) – mogą wpływać na metabolizm witaminy D

Glikokortykosteroidy (hormony steroidowe, takie jak hydrokortyzon, prednizolon) – mogą zmniejszać skuteczność działania witaminy D3.

Leki wpływające na wchłanianie witaminy D3:

• Leki obniżające stężenie cholesterolu (np. kolestyramina, kolestypol) – mogą zmniejszać wchłanianie witaminy D3 z przewodu pokarmowego
• Leki odchudzające zmniejszające wchłanianie tłuszczu (np. orlistat) – ponieważ witamina D jest rozpuszczalna w tłuszczach, zmniejszone wchłanianie tłuszczu może ograniczyć biodostępność witaminy
• Niektóre leki przeczyszczające (np. parafina płynna) – mogą zmniejszać wchłanianie witaminy D3

Pacjenci z sarkoidozą (chorobą układu odpornościowego), którzy przyjmują witaminę D3, powinni być pod szczególnym nadzorem lekarza, ponieważ choroba ta może być przyczyną podwyższonego stężenia witaminy D3 w organizmie.

Osoby z uszkodzonymi lub chorymi nerkami oraz pacjenci długotrwale przyjmujący witaminę D3 w dawce dobowej przekraczającej 1000 IU powinni być objęci monitorowaniem stężenia wapnia we krwi za pomocą badań laboratoryjnych.