Dawkowanie Tasmar - jak stosować?

Zalecana dawka początkowa Tasmaru wynosi 100 mg (1 tabletka) trzy razy na dobę, zawsze w skojarzeniu z preparatami zawierającymi lewodopę/benzerazyd lub lewodopę/karbidopę. Pierwszą dawkę przyjmuje się rano razem z pierwszą dawką lewodopy, kolejne dawki podaje się około 6 i 12 godzin później. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody – nie wolno ich łamać ani kruszyć ze względu na gorzki smak substancji czynnej. Tasmar można przyjmować niezależnie od posiłków.

W wyjątkowych przypadkach, gdy oczekiwane zwiększenie korzyści klinicznych uzasadnia podjęcie ryzyka uszkodzenia wątroby, lekarz może zwiększyć dawkę do 200 mg (1 tabletka 200 mg lub 2 tabletki po 100 mg) trzy razy na dobę. Maksymalna dawka 200 mg trzy razy na dobę nie powinna być przekraczana, ponieważ brak danych wskazujących na większą skuteczność przy wyższych dawkach. Jeśli po trzech tygodniach stosowania nie nastąpi istotna klinicznie poprawa (niezależnie od dawki), należy przerwać leczenie Tasmarem.

U chorych w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawkowania. U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) nie zaleca się zmiany dawkowania. Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) powinni być leczeni z ostrożnością. Tasmar jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby lub zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych.

Ponieważ Tasmar zmniejsza rozkład lewodopy w organizmie, po rozpoczęciu terapii mogą wystąpić działania niepożądane wynikające ze zwiększenia stężenia lewodopy (np. dyskineza, nudności). U ponad 70% chorych przyjmujących dawkę lewodopy >600 mg na dobę lub u pacjentów ze stwierdzanymi przed leczeniem dyskinezami o umiarkowanym lub dużym nasileniu, konieczne było zmniejszenie dobowej dawki lewodopy – zazwyczaj o około 30%. Wszyscy pacjenci rozpoczynający leczenie Tasmarem powinni być poinformowani o objawach przedawkowania lewodopy.

Tasmar nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na niewystarczającą ilość danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Nie ma istotnych wskazań do stosowania u tej grupy wiekowej.