Interakcje Tasmar z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty (leki dostępne bez recepty lub zioła). Tasmar jako inhibitor COMT zwiększa biodostępność podawanej jednocześnie lewodopy, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych o charakterze dopaminergicznym. W rezultacie zwiększonej stymulacji dopaminergicznej może dojść do niepożądanych działań obserwowanych po leczeniu inhibitorami COMT, takich jak: nasilenie dyskinez, nudności, wymioty, ból brzucha, omdlenia, zaburzenia ortostatyczne, zaparcia, zaburzenia snu, senność oraz omamy.

Tasmar nie powinien być stosowany w skojarzeniu z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), takimi jak fenelezyna i tranylcypromina. Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO-A i MAO-B odpowiada nieselektywnemu zahamowaniu MAO, z tego powodu leki te nie powinny być podawane w skojarzeniu z Tasmarem i lekami zawierającymi lewodopę. Nie powinno się stosować większych niż zalecane dawek selektywnych inhibitorów MAO-B (np. selegilina 10 mg/dobę) w przypadku jednoczesnego stosowania z Tasmarem. W badaniach klinicznych u chorych otrzymujących Tasmar/leki zawierające lewodopę obserwowano podobny profil działań niepożądanych, niezależnie od tego, czy pacjenci ci otrzymywali jednocześnie selegilinę, czy jej nie otrzymywali.

Należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, a w szczególności o:

• Lekach przeciwdepresyjnych – podczas stosowania silnych inhibitorów wychwytu noradrenaliny (takich jak dezypramina, maprotylina lub wenlafaksyna) u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych Tasmarem i lekami zawierającymi lewodopę zaleca się zachowanie ostrożności
• Alfa-metyldopie (stosowana w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi) – tolkapon może wpływać na farmakokinetykę leków metabolizowanych przez COMT
• Apomorfinie (stosowana w chorobie Parkinsona)
• Dobutaminie (stosowana w leczeniu przewlekłych chorób serca)
• Adrenalinie i izoprenalinie (oba stosowane w zawale serca) – w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z Tasmarem lekarz powinien obserwować, czy nie występują u pacjenta działania niepożądane związane z możliwością zwiększenia stężenia tych leków w surowicy
• Lekach przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna – ze względu na ograniczone dane kliniczne związane z równoczesnym stosowaniem warfaryny i tolkaponu należy monitorować parametry krzepnięcia w trakcie jednoczesnego stosowania tych leków

Tolkapon może wpływać na właściwości farmakokinetyczne leków metabolizowanych przez COMT. Nie stwierdzono wpływu na farmakokinetykę karbidopy – substratu COMT. Obserwowano interakcję z benzerazydem, mogącą prowadzić do zwiększenia stężenia benzerazydu oraz jego czynnego metabolitu. Nasilenie tego działania było zależne od dawki benzerazydu. Ze względu na interakcje dużych dawek benzerazydu z tolkaponem (prowadzące do zwiększenia stężenia benzerazydu), do momentu uzyskania większego doświadczenia w tym zakresie, lekarz prowadzący terapię powinien obserwować chorego, czy nie występują u niego zależne od dawki działania niepożądane.

Ze względu na stwierdzane in vitro powinowactwo do cytochromu CYP2C9, tolkapon może wpływać na działanie leków metabolizowanych tym szlakiem, takich jak tolbutamid i warfaryna. W badaniu interakcji tolkapon nie powodował zmian farmakokinetyki tolbutamidu, z tego powodu wystąpienie istotnych klinicznie interakcji dotyczących cytochromu CYP2C9 wydaje się mało prawdopodobne.

Podczas skojarzonego stosowania Tasmaru z lekami zawierającymi lewodopę/karbidopę oraz z dezypraminą nie obserwowano istotnych zmian ciśnienia tętniczego, tętna i stężenia dezypraminy w osoczu. Ogólna częstość niepożądanych działań zwiększyła się w niewielkim stopniu, a występujące działania niepożądane były możliwe do przewidzenia w oparciu o znajomość działań niepożądanych każdego z trzech stosowanych leków.

Jeśli pacjent udaje się do szpitala lub lekarz przepisuje mu nowy lek, należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu Tasmaru. Ze względu na wpływ tolkaponu na metabolizm katecholamin, teoretycznie możliwe są jego interakcje z innymi lekami wpływającymi na stężenie katecholamin.