Dawkowanie Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaToksoid tężcowy
Postać farmaceutycznaZawiesina do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyWytwórnia Surowic i Szczepionek Biomed Sp. z o.o.
Kod ATCJ07AM, J07AM01
ProceduraNAR
Kategorie

Szczepionkę podaje wyłącznie fachowy personel medyczny jako wstrzyknięcie głęboko podskórne lub domięśniowe. Preparat nie może być podawany dożylnie. Zalecanym miejscem wstrzykiwań jest mięsień naramienny lub przednioboczna część uda. Przed zastosowaniem należy silnie wstrząsnąć ampułkę w celu uzyskania jednolitej zawiesiny, co zapewnia właściwe wchłanianie szczepionki z miejsca wstrzyknięcia.

Szczepienia podstawowe (pełny cykl szczepień według schematu 0; 1; 6-12 miesięcy):

  • Dwie pierwsze dawki po 0,5 ml w odstępie czasu nie krótszym niż 4 do 6 tygodni
  • Trzecia dawka uzupełniająca 0,5 ml po 6 miesiącach do 1 roku od drugiego szczepienia

Szczepienia przypominające:

  • Jedna dawka 0,5 ml co 10 lat od ostatniego szczepienia

Szczepienie osób zranionych (uodpornienie czynno-bierne) - dawkowanie zależy od historii szczepień pacjenta oraz stopnia ryzyka wystąpienia tężca:

U osób nieszczepionych lub niekompletnie szczepionych przy niskim ryzyku należy zastosować szczepienie podstawowe według schematu 0; 1; 6 miesiąc. Przy wysokim ryzyku należy zastosować szczepionkę jednocześnie z immunoglobuliną tężcową ludzką (LIT) w dawce 250-500 j.m., następnie kontynuować kolejne dawki szczepienia podstawowego.

U osób po szczepieniu podstawowym lub przypominającym, jeśli od podania ostatniej dawki minęło ponad 10 lat - przy niskim ryzyku należy zastosować jedną przypominającą dawkę, przy wysokim ryzyku jedną dawkę jednocześnie z immunoglobuliną 250-500 j.m.

Jeśli od ostatniej dawki minęło 5-10 lat - należy zastosować jedną przypominającą dawkę niezależnie od poziomu ryzyka. Jeśli minęło mniej niż 5 lat - nie należy stosować szczepionki, chyba że występuje szczególnie wysokie ryzyko.