Dawkowanie Stalevo - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Entakapon, Karbidopa, Lewodopa |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Orion Corporation |
| Kod ATC | N04BA03 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Dawkowanie preparatu Stalevo powinno być ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta przez lekarza prowadzącego. Optymalną dawkę dobową określa się poprzez staranne dostosowanie ilości lewodopy do potrzeb organizmu.
Zasady ogólne:
- Każda tabletka zawiera pełną dawkę terapeutyczną i należy ją połykać w całości, nie dzieląc ani nie krusząc
- Na jedną dawkę należy przyjmować tylko jedną tabletkę preparatu
- Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku
- Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 tabletek
- Dobowa ilość karbidopy nie powinna być mniejsza niż 70-100 mg (ze względu na większe ryzyko nudności i wymiotów przy mniejszych dawkach)
- Maksymalna zalecana dobowa dawka entakaponu wynosi 2000 mg
Przestawianie z lewodopy/inhibitora DDC i entakaponu:
Pacjenci aktualnie leczeni entakaponem i lewodopą/karbidopą o standardowym uwalnianiu w dawkach odpowiadających mocom tabletek Stalevo mogą być przestawieni bezpośrednio na odpowiednie tabletki. Na przykład pacjent przyjmujący tabletkę 100/25 mg lewodopy/karbidopy wraz z tabletką entakaponu 200 mg cztery razy dziennie może przyjmować tabletkę Stalevo 100/25/200 mg cztery razy dziennie.
Jeśli pacjent jest leczony dawkami nierównymi dostępnym mocom tabletek, dawkowanie należy dokładnie dostosować tak, aby całkowita dobowa dawka lewodopy była możliwie najbliższa dotychczas stosowanej.
U pacjentów leczonych entakaponem i lewodopą z benzerazydem należy przerwać tę terapię poprzedniego wieczoru i rozpocząć podawanie preparatu Stalevo następnego dnia rano, w dawce zapewniającej taką samą lub nieznacznie większą (o 5-10%) ilość lewodopy.
Rozpoczynanie terapii u pacjentów nieleczonych entakaponem:
U niektórych pacjentów z fluktuacjami motorycznymi końca dawki można rozważyć rozpoczęcie terapii preparatem w dawkach odpowiadających aktualnemu leczeniu lewodopą/inhibitorem DDC. Nie zaleca się jednak bezpośredniego przestawiania u pacjentów z dyskinezami lub u których dobowa dawka lewodopy przekracza 800 mg. U takich osób zalecane jest najpierw wprowadzenie entakaponu jako osobnego leku i ewentualne dostosowanie dawki lewodopy przed przestawieniem na preparat kombinowany.
Entakapon zwiększa działanie lewodopy, dlatego u niektórych pacjentów, szczególnie z dyskinezami, może być konieczne zmniejszenie dawkowania lewodopy o 10-30% w pierwszych dniach lub tygodniach terapii. Redukcję można osiągnąć przez wydłużenie odstępów między dawkami lub zmniejszenie mocy tabletek.
Dostosowanie dawki podczas leczenia:
Jeżeli wymagana jest większa dawka lewodopy, należy rozważyć zwiększenie częstotliwości podawania lub zastosowanie tabletek o wyższej mocy. W przypadku konieczności zmniejszenia dawki, można zmniejszyć częstotliwość podawania (wydłużyć odstępy między dawkami) lub zastosować tabletki o niższej mocy.
Szczególne grupy pacjentów:
- Osoby w podeszłym wieku: Nie jest konieczne dostosowanie dawki
- Zaburzenia czynności wątroby: Zaleca się ostrożność u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem, może być konieczne zmniejszenie dawki. Preparat jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby
- Zaburzenia czynności nerek: Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, w tym dializowanych. U pacjentów dializowanych można rozważyć dłuższą przerwę w dawkowaniu
- Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania u pacjentów poniżej 18. roku życia
Przerwanie terapii:
Jeżeli leczenie musi zostać przerwane, należy to robić stopniowo pod kontrolą lekarza. Konieczne jest dostosowanie dawkowania innych leków przeciwparkinsonowskich, szczególnie lewodopy, aby utrzymać odpowiednią kontrolę objawów. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych.
