Dawkowanie Saxenda - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Saxenda?

Lek Saxenda należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Preparat podaje się wyłącznie podskórnie – nie wolno go podawać dożylnie ani domięśniowo. Lek przyjmuje się raz na dobę, o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków. Zaleca się jednak wykonywanie wstrzyknięć w przybliżeniu o tej samej porze każdego dnia, po wybraniu najbardziej dogodnego momentu.

Dawkowanie u dorosłych. Leczenie rozpoczyna się od małej dawki, którą stopniowo zwiększa się w celu poprawy tolerancji ze strony przewodu pokarmowego. Dawkę zwiększa się o 0,6 mg na dobę w odstępach wynoszących co najmniej tydzień, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. Zwykle stosuje się następujący harmonogram:

• Tydzień 1.: 0,6 mg raz na dobę,
• Tydzień 2.: 1,2 mg raz na dobę,
• Tydzień 3.: 1,8 mg raz na dobę,
• Tydzień 4.: 2,4 mg raz na dobę,
• Od 5. tygodnia (dawka podtrzymująca): 3,0 mg raz na dobę.

Po osiągnięciu dawki 3,0 mg należy ją utrzymać do końca terapii. Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane. Jeśli przez kolejne dwa tygodnie po zwiększeniu dawki lek jest źle tolerowany, należy rozważyć zakończenie leczenia.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (od 6 do 18 lat). Stosuje się harmonogram zwiększania dawki podobny jak u osób dorosłych. Dawkę zwiększa się stopniowo aż do osiągnięcia dawki 3,0 mg (dawka podtrzymująca) lub do maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane.

Miejsce podania. Wstrzyknięcia wykonuje się w powłoki jamy brzusznej (brzuch), udo lub ramię. Miejsce wstrzyknięcia należy zmieniać każdego dnia, aby zmniejszyć ryzyko powstawania zgrubień oraz złogów w miejscu podania. Zmiana miejsca i pory podania nie wymaga dostosowywania dawki.

Szczególne grupy pacjentów. W wybranych populacjach obowiązują dodatkowe zalecenia:

• Osoby w podeszłym wieku (65 lat i więcej): nie ma konieczności dostosowywania dawki w związku z wiekiem. Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów w wieku 75 lat i powyżej jest ograniczone, dlatego nie zaleca się stosowania leku w tej grupie.
• Zaburzenia czynności nerek: nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min). Lek nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), w tym u osób w końcowym stadium choroby nerek.
• Zaburzenia czynności wątroby: nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami; należy jednak zachować ostrożność. Lek nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
• Pacjenci z cukrzycą typu 2: leku nie należy stosować w skojarzeniu z innym agonistą receptora GLP-1. Rozpoczynając terapię, należy rozważyć zmniejszenie dawki jednocześnie podawanej insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.

Pominięcie dawki. Jeśli od ustalonej pory podania nie minęło jeszcze 12 godzin, dawkę należy przyjąć możliwie jak najszybciej. Jeśli do podania kolejnej dawki pozostało mniej niż 12 godzin, pominiętą dawkę należy opuścić i przyjąć następną zgodnie z ustalonym schematem raz na dobę. Nie należy przyjmować dawki podwójnej ani zwiększać dawki następnego dnia w celu uzupełnienia dawki pominiętej. Nie należy również przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.