Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaTocilizumab
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyRoche Registration GmbH
Kod ATCL04AC07
ProceduraCEN
KategorieLeki na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), Leki stosowane w leczeniu chorób układu mięśniowo-szkieletowego

Interakcje Roactemra z innymi lekami

Preparat może zmieniać działanie innych leków, dlatego istotne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych wydawanych bez recepty, suplementach diety oraz preparatach ziołowych.

Lek może wpływać na metabolizm następujących substancji, co może wymagać dostosowania ich dawek:

  • Metyloprednizolon, deksametazon – kortykosteroidy stosowane w celu zmniejszenia zapalenia. Preparat często stosuje się w skojarzeniu z tymi lekami, szczególnie w leczeniu olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic
  • Symwastatyna, atorwastatyna – leki obniżające stężenie cholesterolu. Tocilizumab może wpływać na ich metabolizm, co może wymagać modyfikacji dawkowania
  • Antagoniści kanału wapniowego (np. amlodypina) – leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego
  • Teofilina – stosowana w leczeniu astmy oskrzelowej
  • Warfaryna, fenprokumon – leki przeciwzakrzepowe. Może zajść konieczność częstszego monitorowania parametrów krzepnięcia
  • Fenytoina – lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu drgawek
  • Cyklosporyna – immunosupresant stosowany w celu osłabienia układu odpornościowego podczas przeszczepów narządów
  • Benzodiazepiny (np. temazepam) – leki przeciwlękowe i nasenne

Z powodu braku badań klinicznych nie należy stosować preparatu jednocześnie z innymi lekami biologicznymi stosowanymi w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów lub olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic. Łączenie różnych leków biologicznych może znacząco zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń i innych poważnych działań niepożądanych.

Przed podaniem preparatu zaleca się uzupełnienie wszystkich brakujących szczepień, zgodnie z aktualnym kalendarzem szczepień, chyba że wymagane jest pilne rozpoczęcie leczenia. Niektórych rodzajów szczepionek, szczególnie szczepionek żywych, nie należy podawać w trakcie leczenia. Decyzje dotyczące szczepień powinny być podejmowane przez lekarza prowadzącego z uwzględnieniem profilu bezpieczeństwa terapii immunosupresyjnej.

Lekarz prowadzący przed rozpoczęciem terapii oraz w jej trakcie będzie regularnie zlecać badania krwi w celu monitorowania liczby białych krwinek, płytek krwi oraz czynności wątroby. Kontrola tych parametrów pozwala na wczesne wykrycie potencjalnych działań niepożądanych i odpowiednie dostosowanie leczenia.

Przydatne zasoby