Skutki uboczne Rapilysin

Jak każdy lek, Rapilysin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstszym działaniem niepożądanym związanym z podawaniem reteplazy jest krwawienie. Szczególne znaczenie mają krwawienia wewnątrzczaszkowe, z których wiele może zakończyć się zgonem chorego.

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Krwawienie w miejscu wkłucia, w tym pęcherze z krwią (krwiaki)
• Nawracające niedokrwienie/bóle dławicowe
• Niedociśnienie tętnicze
• Niewydolność serca/obrzęk płuc
• Uczucie pieczenia w miejscu wstrzyknięcia leku

Często (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10 osób):

• Krwawienie z przewodu pokarmowego (krwawe lub czarne wymioty lub stolce)
• Krwawienie z dziąseł lub z układu moczowo-płciowego
• Zaburzenia rytmu serca (bloki przedsionkowo-komorowe, migotanie/trzepotanie przedsionków, częstoskurcz komorowy/migotanie komór, rozkojarzenie elektryczno-mechaniczne)
• Zatrzymanie krążenia
• Wstrząs kardiogenny
• Ponowny zawał mięśnia sercowego

Niezbyt często (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 100 osób):

• Krwiak osierdzia, krwawienie do przestrzeni zaotrzewnowej
• Krwotok mózgowy
• Krwawienie z nosa, krwioplucie
• Krwawienie do gałki ocznej i wylewy podskórne
• Zwrotna fala mitralna, zatorowość płucna, zatory w innych narządach/mózgowe
• Ubytek przegrody międzykomorowej
• Reakcje nadwrażliwości (odczyny alergiczne)

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10 000 osób):

• Incydenty związane z układem nerwowym (napady padaczkowe, drgawki, afazja, zaburzenia mowy, majaczenie, ostry zespół mózgowy, pobudzenie, splątanie, depresja, psychoza)
• Ciężkie reakcje anafilaktyczne/reakcje rzekomoanafilaktyczne

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Zator tłuszczowy, który może prowadzić do patologicznych następstw w narządach, których dotyczy

Występowanie ciśnienia skurczowego powyżej 160 mmHg przed leczeniem trombolitycznym reteplazą wiązało się z większym ryzykiem krwawienia mózgowego. Ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego i ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego zakończonego zgonem zwiększa się z wiekiem. Rzadko konieczne było przetaczanie krwi. Zgon i trwałe inwalidztwo były częstymi powikłaniami udaru mózgowego (w tym krwawienia wewnątrzczaszkowego) i innych poważnych krwawień. Zdarzenia niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.