Interakcje Rapamune z innymi lekami

Syrolimus jest intensywnie metabolizowany z udziałem izoenzymu CYP3A4 w ścianie jelit i w wątrobie, a ponadto jest substratem dla glikoproteiny P (P-gp). Oznacza to, że leki lub substancje wpływające na te białka mogą istotnie zmieniać wchłanianie i eliminację syrolimusa, co wymaga szczególnej ostrożności przy łączeniu z innymi produktami leczniczymi.

Kombinacje, których zaleca się unikać:

• Silni inhibitory CYP3A4 — ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, telitromycyna, klarytromycyna — mogą znacząco zwiększać stężenie syrolimusa we krwi
• Silni induktory CYP3A4 — ryfampicyna oraz ryfabutyna — mogą istotnie zmniejszać stężenie syrolimusa (ryfampicyna zwiększa klirens syrolimusa aż ok. 5,5-krotnie)
• Inhibitory ACE — jednoczesne stosowanie może prowadzić do obrzęku naczynioruchowego oraz zwiększonej częstości odrzuceń przeszczepu

Kombinacje wymagające ostrożności i monitorowania:

• Cyklosporyna — zaleca się podawanie syrolimusa 4 godziny po przyjęciu cyklosporyny w mikroemulsji; jednoczesne stosowanie wymaga ściślejszego monitorowania czynności nerek
• Diltiazem — może zwiększać biodostępność syrolimusa (Cmax o 1,4 razy, AUC o 1,6 razy); wymaga monitorowania stężeń
• Werapamil — znacząco wpływa na wchłanianie obu leków; wymaga monitorowania stężeń i rozważenia zmniejszenia dawek
• Erytromycyna — zwiększa stężenie syrolimusa (Cmax ok. 4,4 razy, AUC ok. 4,2 razy); wymaga monitorowania
• Kannabidiol — może zwiększać stężenie syrolimusa w wyniku hamowania wypływu P-gp; wymaga ściślejszego monitorowania
• Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny) oraz fibraty — jednoczesne stosowanie wiąże się z ryzykiem rabdomiolizy; wymaga kontroli
• Letermowir — lek przeciwwirusowy będący inhibitorem CYP3A4; może zwiększać stężenie syrolimusa

Inne istotne informacje o interakcjach:

• Induktory CYP3A4 takie jak ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) oraz leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) mogą zmniejszać stężenie syrolimusa
• Niektóre inhibitory proteazy (rytonawir, indynawir, boceprewir, telaprewir) mogą zwiększać stężenie syrolimusa
• Substancje pobudzające motorykę przewodu pokarmowego, takie jak cyzapryd i metoklopramid, mogą powodować interakcje farmakokinetyczne
• Nie stwierdzono istotnych interakcji między syrolimusem a: acyklowirem, atorwastatynią, digoksiną, glibenklamidą, metyloprednizolonем, nifedypinąą, prednizolonем i trimetoprim z sulfametoksazolem
• Podczas leczenia Rapamune należy unikać żywych szczepionek, ponieważ immunosupresja może wpływać na odpowiedź na szczepienie