Dawkowanie Rapamune - jak stosować?

Dawkowanie Rapamune zależy od wskazania terapeutycznego oraz od postaci farmaceutycznej. Leczenie powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez odpowiednio wykwalifikowanego lekarza. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do podawania doustnego.

Profilaktyka odrzucenia przeszczepu nerki — dawkowanie wspólne dla tabletek i roztworu doustnego

Leczenie początkowe (pierwsze 2–3 miesiące po transplantacji): zaleca się podanie dawki nasycającej 6 mg jak najszybciej po przeszczepieniu, a następnie kontynuowanie dawki podtrzymującej 2 mg raz na dobę. Dawka jest dostosowywana indywidualnie na podstawie monitorowania minimalne stężeń syrolimusa we krwi pełnej, które w fazie początkowej powinny mieścić się w zakresie od 4 do 12 ng/ml (oznaczanie metodą chromatograficzną).

Leczenie podtrzymujące (po odstawieniu cyklosporyny): cyklosporynę należy stopniowo odstawiać w ciągu od 4 do 8 tygodni. Po jej odstawieniu docelowe minimalne stężenia syrolimusa we krwi powinny wynosić od 12 do 20 ng/ml. W praktyce klinicznej zaleca się zwiększenie dawki syrolimusa mniej więcej 4-krotnie po odstawieniu cyklosporyny — wynika to zarówno z eliminacji interakcji farmakokinetycznej (zwiększenie 2-krotne), jak i ze zwiększonego zapotrzebowania na immunosupresję (kolejne zwiększenie 2-krotne).

Sporadyczna limfangioleiomiomatoza (S-LAM) — dawkowanie wspólne dla tabletek i roztworu doustnego

Dawka początkowa wynosi 2 mg na dobę. Po upływie od 10 do 20 dni od rozpoczęcia terapii zaleca się oznaczenie minimalne stężenia syrolimusa w krwi pełnej i ewentualne dostosowanie dawki tak, by stężenie utrzymywało się w zakresie od 5 do 15 ng/ml. Po osiągnięciu stabilnej dawki stężenie leku zaleca się oznaczać co najmniej co 3 miesiące. Należy mieć na uwadze, że syrolimus ma długi okres półtrwania, więc zbyt częste modyfikowanie dawki przed osiągnięciem stanu stacjonarnego może prowadzić do przedawkowania lub niedosycia.

Szczegółowe zasady dawkowania wg postaci farmaceutycznej

Roztwór doustny (1 mg/ml): Roztwór należy odmierzać za pomocą dozującej strzykawki dołączonej do opakowania. Dawkę należy rozcieńczyć minimum 60 ml wody lub soku pomarańczowego, wymieszać i natychmiast wypić. Następnie szklankę należy uzupełnić kolejnymi minimum 120 ml wody lub soku pomarańczowego, wymieszać i wypić. Nie wolno rozcieńczać soki grejpfrutowego. Roztwór doustny może być przyjmowany z pokarme lub bez niego — ważne jest, by pacjent robił to w ten sam sposób za każdym razem.

Tabletki drażowane (0,5 mg / 1 mg / 2 mg): Tabletek nie wolno kruszyć, rozgryzać ani dzielić, ponieważ biodostępność tabletek w ten sposób przygotowanych nie została określona. Nie należy stosować kilku tabletek 0,5 mg jako zastępstwa dla tabletek o wyższej mocy — tabletka 0,5 mg nie jest w pełni biologiczna równoważna z tablekami 1 mg i 2 mg. Przy zmianie postaci leku z roztworu na tabletki zaleca się podawanie tej samej dawki i weryfikację minimalne stężenia syrolimusa po 1–2 tygodniach.

Specjalne grupy pacjentów

• Zaburzenia czynności wątroby: u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (kategoria C wg klasyfikacji Child-Pugh) zaleca się zmniejszenie dawki podtrzymującej o około połowę. Dawkę nasycającą nie modyfikuje się. Stężenia syrolimusa w tej grupie wymagają ściślejszego monitorowania co 5–7 dni do osiągnięcia stabilnego stężenia.
• Zaburzenia czynności nerek: modyfikacja dawki nie jest konieczna.
• Dzieci i młodzież: bezpieczeństwo i skuteczność preparatu u pacjentów poniżej 18 lat nie zostały ustalone. Stosowanie leku w tej grupie nie jest zalecane.
• Osoby w podeszłym wieku: brak wystarczającej liczby danych do sformułowania odrębnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów powyżej 65 lat.