Interakcje Prevenar 13 z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Polisacharyd pneumokokowy serotyp |
| Postać farmaceutyczna | Adsorbowana) |
| Podmiot odpowiedzialny | Pfizer Europe MA EEIG |
| Kod ATC | J07AL02 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Przed szczepieniem należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o wszystkich lekach lub innych szczepionkach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o planowanych do przyjęcia preparatach. Dotyczy to zarówno leków wydawanych na receptę, jak i dostępnych bez recepty, a także suplementów diety i preparatów ziołowych.
Prevenar 13 można podawać jednocześnie z innymi szczepionkami wchodzącymi w skład kalendarza szczepień dzieci. W przypadku równoczesnego podawania kilku szczepionek należy wybierać różne miejsca wstrzyknięć (np. przeciwległe kończyny) oraz nie mieszać preparatów w tej samej strzykawce. Szczepionka może być podawana równocześnie z:
- Szczepionkami skoniugowanymi przeciwko Haemophilus influenzae typu b
- Szczepionkami przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTaP)
- Szczepionkami przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B
- Szczepionkami przeciwko poliomyelitis (IPV)
- Szczepionkami przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR)
- Szczepionkami przeciwko ospie wietrznej
- Szczepionkami przeciwko rotawirusom
U dorosłych w wieku 50 lat i starszych szczepionka może być podawana jednocześnie z trójwalentną lub czterowalentną inaktywowaną szczepionką przeciw grypie. Badania wykazały, że równoczesne podawanie tych preparatów nie zmniejsza odpowiedzi immunologicznej ani nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych w porównaniu z podawaniem szczepionek w różnym czasie.
Lekarz może zalecić profilaktyczne podanie paracetamolu lub innych leków przeciwgorączkowych przed szczepieniem, szczególnie u małych dzieci. Może to pomóc w redukcji niektórych działań niepożądanych, takich jak gorączka czy drażliwość, które mogą wystąpić po szczepieniu. Należy stosować się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania tych preparatów.
U pacjentów otrzymujących leczenie immunosupresyjne (np. chemioterapię, wysokie dawki kortykosteroidów, leki biologiczne) odpowiedź na szczepionkę może być osłabiona. W miarę możliwości szczepienie powinno być przeprowadzone przed rozpoczęciem takiego leczenia lub w okresie, gdy immunosupresja jest najmniej nasilona. Decyzję o optymalnym czasie szczepienia podejmuje lekarz prowadzący.
Nie odnotowano istotnych interakcji między szczepionką a przewlekle stosowanymi lekami. Niemniej jednak pacjenci przyjmujący jakiekolwiek leki powinni poinformować o tym personel medyczny przed szczepieniem, aby umożliwić ocenę indywidualnej sytuacji klinicznej.
