Dawkowanie Paxifar - jak stosować?

Dawkowanie Paxifaru musi być ściśle ustalone przez lekarza prowadzącego i należy bezwzględnie przestrzegać jego zaleceń. Bardzo istotne jest stopniowe zwiększanie dawki w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia niskiego ciśnienia krwi, drgawek i nadmiernej senności. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Leczenie schizofrenii:

Zwykle zalecana dawka początkowa to 12,5 mg (pół tabletki 25 mg) raz lub dwa razy na dobę w pierwszej dobie, następnie 25 mg raz lub dwa razy na dobę w drugiej dobie. Tabletkę należy połykać, popijając wodą. W przypadku dobrej tolerancji dawkę dobową można stopniowo zwiększać o 25-50 mg w ciągu 2-3 tygodni, aby osiągnąć docelową dawkę do 300 mg na dobę. Następnie, w razie potrzeby, dawkę można dalej zwiększać o 50-100 mg w odstępach 3-4 dni, najlepiej co tydzień.

Skuteczna dawka dobowa wynosi zwykle 200-450 mg, podzielona na kilka pojedynczych dawek. U niektórych pacjentów może być konieczne zastosowanie wyższych dawek. Maksymalna dopuszczalna dawka dobowa to 900 mg. Przy dawce przekraczającej 450 mg na dobę istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych, w szczególności napadów drgawkowych. Większość pacjentów przyjmuje część dawki rano, a część wieczorem. Jeśli dawka dobowa wynosi 200 mg, można ją przyjąć jednorazowo wieczorem. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy.

Leczenie ciężkich zaburzeń psychicznych w przebiegu choroby Parkinsona:

W tej sytuacji stosuje się wyłącznie tabletki o mocy 25 mg, 50 mg lub 100 mg. Zwykle zalecana dawka początkowa to 12,5 mg (pół tabletki 25 mg) wieczorem. Następnie lekarz stopniowo zwiększa dawkę o 12,5 mg, nie szybciej niż dwukrotnie w ciągu tygodnia, do osiągnięcia maksymalnej dawki 50 mg na dobę w ciągu dwóch tygodni. Jeśli u pacjenta występują omdlenia, uczucie pustki w głowie lub splątanie, zwiększanie dawki należy opóźnić lub wstrzymać. Skuteczna dawka dobowa to zwykle 25-37,5 mg, przyjmowana jednorazowo wieczorem. Stosowanie dawek większych niż 50 mg na dobę powinno mieć miejsce tylko w wyjątkowych przypadkach, a maksymalna dawka dobowa to 100 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku (60 lat i więcej):

U osób starszych lekarz może rozpocząć leczenie od mniejszych dawek i stopniowo je zwiększać, ponieważ w tej grupie wiekowej większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia pewnych działań niepożądanych, takich jak omdlenia, zawroty głowy, problemy z oddawaniem moczu czy zaparcia.

Wznowienie leczenia:

Jeśli lekarz zdecyduje o wznowieniu leczenia Paxifarem, a pacjent przyjął ostatnią dawkę ponad dwa dni wcześniej, dawka początkowa wynosi ponownie 12,5 mg.

Pominięcie dawki:

Jeśli pacjent zapomni zażyć dawkę leku, należy przyjąć ją jak najszybciej. Nie należy jednak przyjmować leku, jeżeli zbliża się czas przyjęcia następnej dawki – w takim przypadku należy przyjąć następną dawkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. Jeśli pacjent zapomniał zażyć lek przez 48 godzin lub dłużej, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.