Skutki uboczne Paxifar

Jak każdy lek, Paxifar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z nich mogą być poważne i wymagać natychmiastowej pomocy lekarskiej. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem następnej dawki, jeśli wystąpią poniższe objawy:

Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• ciężkie zaparcia – lekarz zastosuje leczenie w celu uniknięcia dalszych powikłań
• przyspieszone bicie serca

Często (nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• objawy przeziębienia, gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła lub inne zakażenia – wymagają pilnego wykonania badania krwi w celu sprawdzenia, czy objawy mają związek z lekiem
• napady padaczkowe
• nagłe zasłabnięcie lub nagła utrata przytomności z osłabieniem mięśni (omdlenie)

Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

• nagłe zwiększenie temperatury ciała, sztywność mięśni, które mogą prowadzić do utraty przytomności (złośliwy zespół neuroleptyczny) – wymaga natychmiastowego leczenia
• zawroty głowy lub omdlenia podczas zmiany pozycji ciała z leżącej na stojącą

Rzadko (nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):

• objawy zakażenia układu oddechowego lub zapalenia płuc (gorączka, kaszel, trudności z oddychaniem)
• ciężki, piekący ból w górnej części brzucha rozciągający się do pleców, z towarzyszącymi mdłościami i wymiotami (zapalenie trzustki)
• omdlenie i osłabienie mięśni z powodu znacznego zmniejszenia ciśnienia krwi (zapaść krążeniowa)
• trudności w przełykaniu (mogą spowodować zachłyśnięcie pożywieniem)
• mdłości, wymioty, utrata apetytu – wymagają sprawdzenia czynności wątroby
• wystąpienie lub nasilenie istniejącej otyłości
• bezdech w czasie snu z chrapaniem lub bez chrapania

Rzadko lub bardzo rzadko (nie częściej niż u 1 na 1000 lub 1 na 10 000 pacjentów):

• szybka i nieregularna praca serca, kołatanie serca, trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej, trudne do wyjaśnienia zmęczenie – wymagają sprawdzenia czynności serca

Bardzo rzadko (nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

• długotrwały, bolesny wzwód członka u mężczyzn (priapizm) – jeśli utrzymuje się ponad 4 godziny, wymaga natychmiastowego leczenia
• nagłe krwawienie lub wystąpienie siniaków (zmniejszenie ilości płytek krwi)
• objawy niekontrolowanego stężenia cukru we krwi (mdłości, wymioty, ból brzucha, nadmierne pragnienie i oddawanie moczu, splątanie) – śpiączka hiperosmolarna
• ból brzucha, skurcze, wzdęcia, wymioty, zaparcie, trudności w oddawaniu gazów (niedrożność jelit)
• utrata apetytu, wzdęcia, ból brzucha, zażółcenie skóry, ciężkie osłabienie (niewydolność wątroby, piorunująca martwica wątroby)
• mdłości, wymioty, zmęczenie, utrata masy ciała (zapalenie nerek)

Częstość nieznana:

• ból uciskowy w klatce piersiowej, uczucie ściśnięcia, duszność, pocenie się, osłabienie, zawroty głowy, nudności, wymioty, kołatanie serca (objawy zawału serca) – wymagają natychmiastego zgłoszenia się do lekarza
• uczucie nieregularnego bicia serca (kołatanie serca)
• przyspieszone i nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków)
• objawy niskiego ciśnienia krwi (zamroczenie, zawroty głowy, omdlenie)
• objawy zakrzepów krwi w żyłach, szczególnie w nogach (obrzęk, ból, zaczerwienienie nogi)
• potwierdzone lub rozpoznane zakażenie z towarzyszącymi objawami posocznicy/sepsy
• obfite pocenie się, ból głowy, nudności, wymioty, biegunka (objawy zespołu cholinergicznego)
• znaczne zmniejszenie ilości wydalanego moczu (niewydolność nerek)
• reakcja nadwrażliwości (obrzęki twarzy, ust, gardła, języka)
• piekący ból w górnej części brzucha, stolce smoliste lub z krwią, wzdęcia, szybkie uczucie pełności (owrzodzenie jelita lub żołądka)
• intensywny ból brzucha nasilany przez ruch, wymioty krwią, twardość brzucha (perforacja żołądka lub jelita, pęknięcie jelita)
• zaparcie, ból brzucha, gorączka, wzdęcia, krwista biegunka (ostre rozdęcie jelit, zawał/niedokrwienie/martwica jelit)
• tępy ból w klatce piersiowej ze skróceniem oddechu
• zespół niespokojnych nóg
• bardzo silne reakcje skórne (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi – zespół DRESS)

Inne działania niepożądane:

Bardzo często: senność, nieukładowe zawroty głowy, nadmierne wydzielanie śliny.

Często: duża liczba białych krwinek (leukocytoza), duża liczba eozynofilii, zwiększenie masy ciała, nieostre widzenie, ból głowy, drżenie, sztywność, niepokój ruchowy, drgawki, zrywania mięśniowe, ruchy mimowolne, niezdolność wykonania ruchu, niezdolność pozostania w bezruchu, zmiany w zapisie EKG, nadciśnienie tętnicze, omdlenie lub uczucie pustki w głowie po zmianie pozycji, nudności, wymioty, utrata apetytu, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nieprawidłowości w testach wątrobowych, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu, zmęczenie, gorączka, zwiększone pocenie się, zaburzenia mowy.

Niezbyt często: brak białych krwinek (agranulocytoza), dystymia.

Rzadko: niedokrwistość, niepokój ruchowy, pobudzenie, splątanie, majaczenie, arytmia, zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia, wysięk osierdziowy, duże stężenie glukozy we krwi, cukrzyca, zator w płucach, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej.

Bardzo rzadko: zwiększenie liczby płytek krwi, niekontrolowane ruchy ust i języka, objawy obsesyjno-kompulsyjne, reakcje skórne, obrzęk ślinianki przyusznej, trudności w oddychaniu, bardzo duże stężenie trójglicerydów lub cholesterolu, kardiomiopatia, zatrzymanie akcji serca, nagły niewyjaśniony zgon.

U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem leczonych lekami przeciwpsychotycznymi nieznacznie zwiększa się ryzyko zgonu w porównaniu do pacjentów nieprzyjmujących tych leków.