Dawkowanie Pancuronium Jelfa - jak stosować?

Pancuronium Jelfa podawany jest wyłącznie dożylnie przez wykwalifikowany personel medyczny. Ze względu na znaczne różnice osobnicze w reakcji na lek, dawkowanie ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta.

Dorośli: W zależności od głębokości żądanego zwiotczenia mięśni oraz indywidualnej reakcji na lek, dawka wynosi od 0,04 do 0,1 mg/kg masy ciała. Przed podaniem optymalnej dawki zaleca się wstrzyknięcie próbne 1 mg leku w celu określenia indywidualnej wrażliwości. Opadanie powiek może świadczyć o nadwrażliwości i konieczności zastosowania mniejszej dawki. Optymalną dawką do wywołania zwiotczenia koniecznego do intubacji dotchawiczej jest zazwyczaj 0,09 mg/kg mc. Odpowiednie zwiotczenie występuje zwykle po 2-3 minutach. Dodatkowe dawki podtrzymujące wynoszą 0,01 do 0,06 mg/kg mc. co 30-40 minut. Alternatywnie można podać we wstrzyknięciu bolus dawkę wstępną 0,007 mg/kg mc., a następnie w ciągu 3 minut dawkę 0,063 mg/kg mc., co przyspiesza wystąpienie i wydłuża czas trwania zwiotczenia.

Dzieci i młodzież: Dawka u dzieci w przeliczeniu na masę ciała jest taka sama jak u dorosłych i wynosi 0,04 do 0,1 mg/kg mc. U dzieci i młodzieży w wieku do 17 lat maksymalna dawka to 0,1 mg/kg mc.

Niemowlęta: W przypadku stosowania u niemowląt w kilku pierwszych miesiącach życia należy każdorazowo sprawdzić indywidualną wrażliwość na lek. Dawka wstępna wynosi zazwyczaj 0,02 do 0,04 mg/kg mc. w postaci bolusu, a dawka podtrzymująca 0,015 do 0,02 mg/kg mc.

Pacjenci w podeszłym wieku: Działanie leku jest dłuższe, dlatego wskazane może być zmniejszenie dawki.

Pacjenci otyli: U pacjentów otyłych wyznaczanie dawki na podstawie masy ciała może prowadzić do przedawkowania. Szczególnie istotna jest ocena indywidualnej reakcji na działanie leku.

Pacjenci z zaburzeniami wątroby i nerek: Należy zachować ostrożność przy wyznaczaniu dawki. Nie ma konieczności zmniejszania dawki u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek, jednak okres półtrwania leku może być wydłużony. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (GFR poniżej 10 ml/min) należy unikać podawania preparatu. U pacjentów z niewydolnością wątroby i zwężeniem dróg żółciowych może być konieczne podanie większej dawki początkowej, jednak dawki nie należy powtarzać wcześniej niż po 120 minutach z uwagi na wydłużony okres półtrwania.

Po otwarciu ampułki zawartość należy natychmiast zużyć, a niezużyty roztwór wyrzucić.