Dawkowanie Okteva - jak stosować?

Preparat podaje się wyłącznie w postaci głębokiego wstrzyknięcia domięśniowego w pośladek. Podczas długotrwałego leczenia należy naprzemiennie wykonywać wstrzyknięcia w lewy i prawy pośladek. Zawiesina musi zostać przygotowana bezpośrednio przed podaniem według szczegółowej instrukcji załączonej do zestawu.

W leczeniu akromegalii:

• Dawka początkowa: 20 mg co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące. Pacjenci wcześniej otrzymujący oktreotyd podskórnie mogą rozpocząć stosowanie preparatu Okteva następnego dnia po ostatnim wstrzyknięciu podskórnym.
• Modyfikacja dawki w górę: U osób, u których po 3 miesiącach objawy kliniczne i parametry biochemiczne (stężenia GH powyżej 2,5 μg/l, nieprawidłowe IGF-1) nie są w pełni kontrolowane, dawkę można zwiększyć do 30 mg co 4 tygodnie. Jeśli po kolejnych 3 miesiącach kontrola nadal jest niezadowalająca przy dawce 30 mg, można rozważyć zwiększenie do 40 mg co 4 tygodnie.
• Zmniejszenie dawki: U pacjentów, u których stężenie GH utrzymuje się stale poniżej 1 μg/l, IGF-1 uległo normalizacji, a objawy ustąpiły po 3 miesiącach terapii dawką 20 mg, można obniżyć dawkę do 10 mg co 4 tygodnie. Wymaga to jednak ścisłego monitorowania hormonalnego.
• U osób otrzymujących ustaloną dawkę należy oznaczać stężenia GH i IGF-1 co 6 miesięcy.

W leczeniu objawowym hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego i trzustki:

• Dawka początkowa: 20 mg co 4 tygodnie. Pacjenci stosujący wcześniej oktreotyd podskórnie powinni kontynuować tę terapię w dotychczasowej dawce przez kolejne 2 tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu Okteva.
• Zmniejszenie dawki: Po 3 miesiącach, jeśli uzyskano zadowalające złagodzenie objawów i poprawę wskaźników biologicznych, można obniżyć dawkę do 10 mg co 4 tygodnie.
• Zwiększenie dawki: Przy tylko częściowym złagodzeniu objawów po 3 miesiącach dawkę można zwiększyć do 30 mg co 4 tygodnie.
• W dniach nasilenia objawów, szczególnie w pierwszych 2 miesiącach leczenia, można dodatkowo podawać oktreotyd podskórnie w dawce stosowanej przed wprowadzeniem preparatu długodziałającego.

W leczeniu antyproliferacyjnym guzów neuroendokrynnych środkowej części prajelita:

• Dawka zalecana: 30 mg co 4 tygodnie. Leczenie należy kontynuować w sytuacji braku progresji guza.

W leczeniu gruczolaków przysadki wydzielających TSH:

• Dawka początkowa: 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące, po czym można dostosować dawkowanie w zależności od wydzielania TSH i hormonów tarczycy.

Przygotowanie zawiesiny wymaga przestrzegania trzech kluczowych warunków: 1) osiągnięcia przez zestaw temperatury pokojowej (minimum 30 minut po wyjęciu z lodówki, maksymalnie 24 godziny), 2) odstawienia fiolki na 5 minut po dodaniu rozpuszczalnika w celu pełnego nasycenia proszku, 3) intensywnego wstrząsania w płaszczyźnie poziomej przez minimum 30 sekund do uzyskania jednorodnej mlecznej zawiesiny. Przygotowaną zawiesinę należy podać natychmiast. Szczegółowe instrukcje krok po kroku znajdują się w ulotce dla personelu medycznego.