Skutki uboczne Octanate LV

Jak każdy lek, preparat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Pomimo że występują rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów), obserwowano reakcje nadwrażliwości lub alergiczne u pacjentów leczonych produktami zawierającymi czynnik VIII.

Objawy reakcji alergicznych i nadwrażliwości (rzadko – 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• wymioty
• uczucie pieczenia i parzącego bólu w miejscu infuzji
• uczucie ucisku w klatce piersiowej
• dreszcze
• tachykardia (przyspieszone tętno)
• nudności
• uczucie mrowienia
• zaczerwienienie skóry
• ból głowy
• pokrzywka
• spadek ciśnienia krwi
• wysypka
• niepokój
• obrzęk twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła (obrzęk naczynioruchowy), który może prowadzić do utrudnienia w połykaniu lub oddychaniu
• zmęczenie (letarg)
• świszczący oddech

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) nadwrażliwość może prowadzić do wystąpienia zagrażającej życiu reakcji alergicznej nazywanej anafilaksją, która może obejmować wstrząs oraz część lub wszystkie objawy opisane powyżej. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe.

Inne rzadkie działania niepożądane (1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• gorączka

Tworzenie inhibitorów (przeciwciał):

Jest to znane powikłanie, które może występować w trakcie leczenia wszystkimi lekami zawierającymi czynnik VIII. Inhibitory, zwłaszcza przy wysokich stężeniach, przerywają prawidłowe leczenie i pacjent jest uważnie monitorowany pod kątem ich wytwarzania:

• U dzieci nieleczonych wcześniej – bardzo często (więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• U pacjentów wcześniej leczonych (ponad 150 dni) – niezbyt często (mniej niż 1 na 100 pacjentów)

Jeżeli u pacjenta wystąpi utrzymujące się krwawienie pomimo stosowania leku lub krwawienie nie jest prawidłowo kontrolowane, może to wskazywać na wytworzenie inhibitorów. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Bezpieczeństwo wirusowe: Podczas wytwarzania podejmowane są określone środki zapobiegające przenoszeniu zakażeń, w tym staranny dobór dawców, badanie krwi i osocza oraz etapy inaktywacji/usuwania wirusów. Środki te są skuteczne wobec wirusów otoczkowych (HIV, HBV, HCV) oraz bezotoczkowego HAV, mogą mieć jednak ograniczoną skuteczność w stosunku do parwowirusa B19. Zakażenie parwowirusem B19 może być groźne dla kobiet w ciąży i osób z obniżoną odpornością.