Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaAminokwasy, Emulsja tłuszczowa, Glukoza
Postać farmaceutycznaEmulsja do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyBaxter Polska Sp. z o.o.
Kod ATCB05BA10
ProceduraDCP
KategoriePłyny infuzyjne i odżywcze - żywienie pozajelitowe

Dawkowanie Numeta G13%E Preterm - jak stosować?

Numeta G13%E Preterm powinien być zawsze podawany dziecku zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Dawka i czas trwania leczenia są ustalane indywidualnie na podstawie potrzeb żywieniowych dziecka, masy ciała, stanu klinicznego oraz zdolności organizmu do rozkładu i wykorzystania składników preparatu.

Sposób podawania: Preparat jest emulsją do infuzji podawaną dożylnie przez plastikową rurkę (cewnik) umieszczoną w żyle w ramieniu lub dużej żyle w klatce piersiowej dziecka. Lekarz może zadecydować o przygotowaniu mieszaniny dwukomorowej (bez lipidów) lub trójkomorowej (z lipidami) w zależności od potrzeb pacjenta.

Prędkość infuzji: W ciągu pierwszej godziny szybkość przepływu należy stopniowo zwiększać. Szybkość podawania musi zostać dostosowana na podstawie podawanej dawki, przyjmowanej dziennie objętości oraz czasu trwania infuzji. Do podawania preparatu zaleca się stosowanie filtra 1,2 mikrona.

Rozcieńczenie: Z powodu wysokiej osmolarności (około 1400 mOsm/l dla mieszaniny dwukomorowej i 1150 mOsm/l dla trójkomorowej) nierozcieńczony preparat można podawać wyłącznie przez żyłę centralną. Odpowiednie rozcieńczenie wodą do wstrzykiwań zmniejsza osmolarność i umożliwia infuzję do naczynia obwodowego. Na przykład dodanie 240 ml wody do 240 ml aktywowanego worka dwukomorowego zmniejsza osmolarność z około 1400 mOsm/l do około 700 mOsm/l.

Przygotowanie: Przed zastosowaniem leku worek należy przygotować poprzez rozerwanie spawów między komorami i dokładne wymieszanie zawartości. Lek musi osiągnąć temperaturę pokojową przed zastosowaniem. W przypadku stosowania u noworodków i dzieci poniżej 2 lat roztwór (w workach i zestawach do podawania) należy chronić przed światłem aż do zakończenia podawania.

Dodatkowe składniki żywieniowe lub białka można również podawać doustnie/dojelitowo jako uzupełnienie żywienia pozajelitowego. Lekarz może wprowadzić dodatkowe składniki (elektrolity, pierwiastki śladowe, witaminy) do odtworzonej mieszaniny poprzez miejsce do wstrzykiwań zgodnie z ustalonymi protokołami zgodności.