Dawkowanie Namaxir - jak stosować?

WAŻNE OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE DAWKOWANIA: W leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów i choroby Leśniowskiego-Crohna lek należy stosować wyłącznie raz na tydzień. Zastosowanie większej ilości leku może zakończyć się zgonem. Należy bardzo uważnie zapoznać się z zasadami dawkowania i w razie jakichkolwiek wątpliwości skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku.

Preparat powinien być podawany przez lekarza lub pracownika ochrony zdrowia lub pod ich nadzorem, we wstrzyknięciach podskórnych tylko raz na tydzień. Dzień wykonania wstrzyknięcia powinien zostać ustalony przez pacjenta wspólnie z lekarzem. Skutki leczenia są widoczne zazwyczaj dopiero po upływie 4-8 tygodni. Lekarz podejmuje decyzję dotyczącą dawkowania, które dostosowane jest indywidualnie do każdego pacjenta.

Dawkowanie poszczególnych postaci:

• Ampułko-strzykawka 7,5 mg: zawiera 7,5 mg metotreksatu w objętości 0,30 ml – stosowana u pacjentów wymagających tej dawki tygodniowej
• Ampułko-strzykawka 10 mg: zawiera 10 mg metotreksatu w objętości 0,40 ml – stosowana u pacjentów wymagających tej dawki tygodniowej
• Ampułko-strzykawka 15 mg: zawiera 15 mg metotreksatu w objętości 0,38 ml – stosowana u pacjentów wymagających tej dawki tygodniowej
• Ampułko-strzykawka 20 mg: zawiera 20 mg metotreksatu w objętości 0,50 ml – stosowana u pacjentów wymagających tej dawki tygodniowej
• Ampułko-strzykawka 25 mg: zawiera 25 mg metotreksatu w objętości 0,63 ml – stosowana u pacjentów wymagających tej dawki tygodniowej

Stosowanie u dzieci i młodzieży: Lekarz podejmie decyzję dotyczącą właściwej dawki u dzieci i młodzieży z wielostawową postacią młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci w wieku poniżej 3 lat ze względu na niedostateczne doświadczenie w tej grupie wiekowej.

Sposób podawania: Na początku leczenia preparat może być podawany we wstrzyknięciu przez personel medyczny. Lekarz może jednak zdecydować, że pacjent jest w stanie opanować samodzielne wstrzykiwanie pod skórę. Pacjent zostanie wówczas odpowiednio przeszkolony w tym zakresie. Nigdy nie należy podejmować prób samodzielnego wstrzyknięcia leku bez odbycia wcześniejszego szkolenia. Należy pamiętać, aby zużyć całą zawartość ampułko-strzykawki.

Czas leczenia ustala lekarz prowadzący. Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów, młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, łuszczycy zwykłej oraz łuszczycowego zapalenia stawów i choroby Leśniowskiego-Crohna jest leczeniem długotrwałym.