Interakcje Micardisplus z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjęcia. Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności. W niektórych przypadkach konieczne może być przerwanie przyjmowania któregoś z leków.

Interakcje wymagające szczególnej ostrożności:

Lit: Obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie jego toksyczności w przypadku jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny oraz blokerami receptora angiotensyny II. Nie jest zalecane jednoczesne podawanie litu i Micardisplus. Jeśli konieczne jest stosowanie tych leków w skojarzeniu, zalecane jest ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy.

Digoksyna: Zaobserwowano wzrost maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu o 49% i stężenia minimalnego o 20%, gdy podawano telmisartan jednocześnie z digoksyną. Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania stężenia w zakresie terapeutycznym.

Leki wpływające na stężenie potasu:

Leki mogące zwiększać stężenie potasu we krwi (mogą powodować hiperkaliemię):

• Inhibitory ACE
• Diuretyki oszczędzające potas
• Suplementy potasu
• Sole zawierające potas
• Cyklosporyna
• Heparyna sodowa

Leki mogące zmniejszać stężenie potasu we krwi (mogą powodować hipokaliemię):

• Inne diuretyki kaliuretyczne
• Środki przeczyszczające (np. olej rycynowy)
• Kortykosteroidy (np. prednizolon)
• ACTH (hormon adrenokortykotropowy)
• Amfoterycyna
• Karbenoksolon
• Sól sodowa penicyliny G
• Kwas salicylowy i jego pochodne

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron:

Jednoczesne stosowanie Micardisplus z inhibitorami ACE lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA.

Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m²).

Leki przeciwcukrzycowe:

Może być konieczne dostosowanie dawki przeciwcukrzycowych produktów leczniczych (insulina lub leki doustne takie jak metformina). Leczenie tiazydem może zaburzać tolerancję glukozy, natomiast u pacjentów z cukrzycą przyjmujących insulinę lub leki przeciwcukrzycowe oraz telmisartan może wystąpić hipoglikemia.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):

NLPZ (kwas acetylosalicylowy w dawce przeciwzapalnej, inhibitory COX-2, nieselektywne NLPZ) mogą zmniejszać działanie diuretyczne i przeciwnadciśnieniowe preparatu. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek jednoczesne podanie blokerów receptora angiotensyny II i NLPZ może skutkować dalszym pogorszeniem czynności nerek, w tym ostrą niewydolnością nerek.

Jodowe środki kontrastowe:

W przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem diuretyków istnieje zwiększone ryzyko ostrej czynnościowej niewydolności nerek, zwłaszcza w trakcie stosowania dużych dawek jodowych środków kontrastowych. Wymagane jest nawodnienie przed podaniem środka jodowego.

Kolestyramina i kolestypol:

Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności żywic wymieniających aniony.

Leki wpływające na rytm serca:

Zaleca się okresowe monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz EKG w czasie podawania Micardisplus jednocześnie z lekami, na których działanie wpływają zaburzenia stężenia potasu w surowicy:

• Glikozydy naparstnicy (digoksyna)
• Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• Niektóre leki przeciwpsychotyczne (tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, sulpiryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
• Inne leki wywołujące torsades de pointes (beprydyl, cyzapryd, erytromycyna dożylnie, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna)

Inne leki przeciwnadciśnieniowe:

Micardisplus może nasilać działanie hipotensyjne innych leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub leków, które mogą wywołać zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi (baklofen, amifostyna). Ponadto niskie ciśnienie tętnicze krwi mogą dodatkowo zmniejszyć alkohol, barbiturany, narkotyki oraz leki przeciwdepresyjne.

Aminy presyjne:

Działanie amin presyjnych (np. noradrenalina) może być osłabione przez hydrochlorotiazyd.

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe:

Działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) może być nasilone przez hydrochlorotiazyd.

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej:

Może okazać się konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego z moczem (probenecyd, sulfinpyrazon), ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększyć stężenie kwasu moczowego w surowicy. Jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.

Sole wapnia i witamina D:

Diuretyki tiazydowe mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy w związku z jego zmniejszonym wydalaniem. Jeśli zajdzie potrzeba stosowania suplementów wapnia lub produktów leczniczych oszczędzających wapń (np. leczenie witaminą D), należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę wapnia.

Beta-adrenolityki i diazoksyd:

Tiazydy mogą zwiększyć działanie hiperglikemizujące beta-adrenolityków i diazoksydu.

Środki antycholinergiczne:

Środki antycholinergiczne (atropina, biperyden) mogą zwiększyć biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit i zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka.

Amantadyna:

Tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych wywoływanych przez amantadynę.

Środki cytotoksyczne:

Tiazydy mogą zmniejszyć wydalanie nerkowe cytotoksycznych produktów leczniczych (cyklofosfamid, metotreksat) i nasilić ich hamujące działanie na czynność szpiku.

Metformina:

Metformina powinna być ostrożnie stosowana jednocześnie z Micardisplus ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej potencjalną niewydolnością nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.

Ramipryl:

W jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne zwiększenie pola pod krzywą i maksymalnego stężenia ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane.

Zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn:

W przypadku stosowania Micardisplus mogą czasami wystąpić zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, omdlenie lub zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Jeśli u pacjenta wystąpią takie działania niepożądane, należy unikać wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.