Interakcje Magnefar B6 Forte z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą powodować niedobór magnezu i/lub witaminy B6 poprzez zwiększenie ich wydalania z organizmu lub osłabienie wchłaniania:

• Niektóre antybiotyki: cisplatyna, cyklosporyna A, ryfampicyna, amfoterycyna B, penicylamina, izoniazyd, cykloseryna
• Bisfosfoniany (leki stosowane w leczeniu osteoporozy)
• Leki moczopędne: np. tiazydy lub furosemid
• Leki stosowane w leczeniu nowotworów: cetuksymab lub erlotynib
• Inhibitory pompy protonowej (leki stosowane w leczeniu zgagi): pantoprazol, omeprazol
• Foskarnet (lek przeciwwirusowy)
• Pentamidyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń pasożytniczych lub zakażeń płuc)
• Hydralazyna (lek stosowany w obniżaniu ciśnienia krwi)
• Fosforany, związki żelaza lub sole wapnia
• Środki antykoncepcyjne
• Leki przeczyszczające

W przypadku stosowania tych leków może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki preparatu. Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje lewodopę (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona), gdyż witamina B6 może hamować jej działanie.

Nie należy przyjmować równocześnie leków zawierających magnez i niektórych antybiotyków (fluorochinolony, tetracykliny) czy leków stosowanych w leczeniu osteoporozy (bisfosfoniany), gdyż magnez może zmniejszać ich wchłanianie z przewodu pokarmowego. Należy zachować co najmniej 2-3 godzinny odstęp między przyjęciem tych leków a zastosowaniem Magnefar B6 Forte.

Przy jednoczesnym zastosowaniu preparatów magnezu z węglanem litu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (takimi jak amiloryd i spironolakton), lub z innymi lekami zawierającymi magnez (takimi jak leki przeczyszczające, leki zobojętniające sok żołądkowy), istnieje ryzyko wystąpienia hipermagnezemii i objawów zatrucia magnezem. Ryzyko jest szczególnie zwiększone u osób z niewydolnością nerek.