Skutki uboczne Lymerexo

Działania niepożądane leku Lymerexo

Jak każdy lek, również ten preparat może powodować działania niepożądane, choć nie wystąpią one u każdego pacjenta. Część objawów wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Objawy wymagające pilnego kontaktu z lekarzem – hipoglikemia. Należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów małego stężenia cukru we krwi. Hipoglikemia występuje bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób) i jest znanym działaniem niepożądanym leczenia skojarzonego z pochodną sulfonylomocznika oraz z insuliną. Do jej objawów należą:

• drżenie;
• pocenie się;
• niepokój;
• niewyraźne widzenie;
• mrowienie warg;
• bladość;
• zmiany nastroju lub splątanie.

Kwasica mleczanowa. Preparat może bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów) wywołać bardzo ciężkie działanie niepożądane w postaci kwasicy mleczanowej. W razie jej wystąpienia należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem, ponieważ stan ten może doprowadzić do śpiączki.

Zapalenie trzustki. U niektórych pacjentów obserwowano zapalenie trzustki (częstość rzadko, u nie więcej niż 1 na 1000 osób). Należy zaprzestać przyjmowania leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem w razie wystąpienia silnego i uporczywego bólu brzucha w okolicy żołądka, który może promieniować do pleców, a także nudności i wymiotów – mogą to być objawy zapalenia trzustki.

Reakcje alergiczne. U części pacjentów występowały reakcje uczuleniowe (częstość rzadko), które mogą mieć ciężki przebieg. Obejmują one:

• świszczący oddech i zadyszkę (nadreaktywność oskrzeli) – częstość niezbyt często, u nie więcej niż 1 na 100 osób;
• wysypkę – częstość niezbyt często;
• pokrzywkę – częstość rzadko;
• obrzęk twarzy, warg, języka i gardła mogący powodować trudności z oddychaniem lub przełykaniem (obrzęk naczynioruchowy) – częstość rzadko.

W razie wystąpienia którejkolwiek z powyższych oznak należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może przepisać lek stosowany w leczeniu reakcji alergicznej oraz zmienić dotychczasowe leczenie cukrzycy.

Pozostałe działania niepożądane obserwowane podczas stosowania preparatu:

• Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób): biegunka, zwiększenie aktywności enzymu (lipazy) we krwi, nudności.
• Niezbyt często: zapalenie nosa lub gardła (zapalenie nosogardła), kaszel, zmniejszenie apetytu, wymioty, zwiększona aktywność enzymu we krwi (amylazy), świąd.
• Rzadko: powstawanie pęcherzy na skórze (pemfigoid pęcherzowy).

Działania niepożądane obserwowane przy jednoczesnym stosowaniu z insuliną:

• Niezbyt często: zaburzenia czynności wątroby, zaparcie.

Działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania samej metforminy, nieopisane dla preparatu złożonego:

• Bardzo często: ból brzucha.
• Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób): metaliczny smak w jamie ustnej (zaburzenia smaku), zmniejszone lub małe stężenie witaminy B12 we krwi – objawami mogą być skrajne zmęczenie (wyczerpanie), bolesny i czerwony język (zapalenie języka), mrowienie (parestezje) albo bladość lub zażółcenie skóry. Lekarz może zlecić wykonanie badań w celu ustalenia przyczyny tych objawów, ponieważ część z nich może wynikać także z samej cukrzycy lub z innych, niepowiązanych przyczyn zdrowotnych.
• Bardzo rzadko: zapalenie wątroby (choroba wątroby), reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie skóry (rumień).