Interakcje Hemosol B0 z innymi lekami

Podczas leczenia z użyciem Hemosol B0 należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach – zarówno tych stosowanych obecnie, jak i w ostatnim czasie, a także o lekach planowanych do przyjmowania w przyszłości. Dotyczy to również leków wydawanych bez recepty, suplementów diety i preparatów ziołowych.

W czasie leczenia lekiem Hemosol B0 może dochodzić do zmian stężenia we krwi niektórych jednocześnie stosowanych leków. Dzieje się tak, ponieważ podczas procedur dializacyjnych z krwi usuwane są nie tylko toksyny i nadmiar elektrolitów, ale także cząsteczki leków, jeśli ich masa cząsteczkowa i właściwości fizykochemiczne na to pozwalają. Lekarz prowadzący może zalecić zmianę dawkowania niektórych leków lub zamianę ich na inne preparaty.

Glikozydy nasercowe (np. digoksyna):

Te leki stosowane w leczeniu niektórych chorób serca wymagają szczególnej uwagi podczas terapii z użyciem Hemosol B0. Ponieważ preparat nie zawiera potasu, istnieje ryzyko wystąpienia hipokaliemii (niskiego stężenia potasu we krwi). Hipokaliemia zwiększa wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy nasercowe i może prowadzić do niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca – nieregularnego lub napadowego rytmu serca. Z tego powodu konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu we krwi oraz ewentualna suplementacja potasu.

Witamina D i leki zawierające wapń:

Hemosol B0 zawiera w swoim składzie jony wapnia (1,75 mmol/l). Jednoczesne stosowanie witaminy D lub preparatów wapnia może zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (wysokiego stężenia wapnia we krwi). Hiperkalcemia może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty, zaparcia, osłabienie mięśni, zaburzenia rytmu serca, a w ciężkich przypadkach do uszkodzenia nerek i odkładania się wapnia w tkankach miękkich. Lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawek witaminy D lub suplementów wapnia podczas terapii.

Sodu wodorowęglan i inne substancje buforujące:

Hemosol B0 zawiera wodorowęglan (32 mmol/l) oraz mleczan (3 mmol/l), który w organizmie przekształca się w wodorowęglan. Dodatkowe podawanie sodu wodorowęglanu lub innych substancji alkalicznych może zwiększać ryzyko wystąpienia zasadowicy metabolicznej – nadmiaru zasad we krwi prowadzącego do wzrostu pH. Lekarz powinien unikać jednoczesnego podawania dodatkowych substancji buforujących lub odpowiednio dostosować ich dawkowanie.

Cytrynian stosowany jako antykoagulant:

W niektórych procedurach dializacyjnych stosuje się cytrynian jako środek przeciwzakrzepowy. Cytrynian może obniżać stężenie wapnia w osoczu poprzez wiązanie jonów wapnia. W takich przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia wapnia we krwi i ewentualna suplementacja wapnia, aby zapobiec hipokaclemii, która może prowadzić do poważnych zaburzeń, w tym zaburzeń rytmu serca i drgawek.

Personel medyczny prowadzący terapię nerkozastępczą jest świadomy wszystkich potencjalnych interakcji i na bieżąco monitoruje parametry biochemiczne krwi, dzięki czemu może szybko wykryć i skorygować wszelkie nieprawidłowości. Pacjent lub jego opiekunowie powinni zawsze informować lekarzy o wszystkich stosowanych lekach, aby umożliwić jak najbezpieczniejsze prowadzenie leczenia.