Dawkowanie Haemoctin 500 - jak stosować?

Haemoctin 500 jest przeznaczony wyłącznie do podania dożylnego (wstrzyknięcie do żyły). Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w terapii hemofilii A. Zalecana szybkość podawania to nie więcej niż 2-3 ml na minutę.

Podstawowa zasada obliczania dawki: przyjmuje się, że 1 jednostka międzynarodowa (j.m.) czynnika VIII na 1 kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika VIII w osoczu o 1-2% prawidłowej aktywności. Wymaganą dawkę oblicza się według wzoru:

Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) × żądany wzrost czynnika VIII (%) × 0,5

Dawkowanie w leczeniu na żądanie – w zależności od rodzaju krwawienia:

Wczesne krwawienie do stawów, mięśni lub z jamy ustnej:

• Docelowy poziom czynnika VIII: 20-40%
• Częstotliwość: co 12-24 godziny
• Czas trwania: co najmniej 1 dzień, do ustąpienia bólu lub zagojenia rany

Bardziej nasilone krwawienie do stawów, mięśni lub krwiak:

• Docelowy poziom czynnika VIII: 30-60%
• Częstotliwość: co 12-24 godziny
• Czas trwania: 3-4 dni lub dłużej, do ustąpienia bólu i ostrej niesprawności ruchowej

Krwawienia zagrażające życiu:

• Docelowy poziom czynnika VIII: 60-100%
• Częstotliwość: co 8-24 godziny
• Czas trwania: do ustąpienia zagrożenia

Dawkowanie w zabiegach chirurgicznych:

Drobne zabiegi chirurgiczne (w tym ekstrakcja zębów):

• Docelowy poziom czynnika VIII: 30-60%
• Częstotliwość: co 24 godziny
• Czas trwania: co najmniej 1 dzień, do wygojenia

Duże zabiegi chirurgiczne:

• Docelowy poziom czynnika VIII przed- i pooperacyjny: 80-100%
• Częstotliwość: co 8-24 godziny
• Czas trwania: do odpowiedniego wygojenia rany, a następnie kontynuacja przez co najmniej 7 dni w celu utrzymania aktywności na poziomie 30-60%

Dawkowanie w profilaktyce długookresowej:

• Zazwyczaj stosowane dawki: 20-40 j.m. na kg masy ciała
• Częstotliwość: co 2-3 dni
• U młodszych pacjentów mogą być konieczne krótsze odstępy między dawkami lub wyższe dawki

Dawkowanie powinno być zawsze dostosowane indywidualnie do skuteczności klinicznej. Zaleca się regularne oznaczanie poziomów czynnika VIII w osoczu w celu monitorowania terapii, szczególnie przed dużymi zabiegami chirurgicznymi. Pacjenci mogą różnić się pod względem odpowiedzi na leczenie, wykazując zróżnicowane wartości czasu półtrwania i różne poziomy odzysku czynnika.