Dawkowanie Gopten - jak stosować?

Lek należy przyjmować doustnie, zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazania, stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie.

Nadciśnienie tętnicze

U dorosłych pacjentów bez zastoinowej niewydolności serca, niewydolności nerek lub wątroby oraz nieprzyjmujących leków moczopędnych zalecana dawka początkowa wynosi od 0,5 mg do 2 mg raz na dobę. Należy zaznaczyć, że dawka 0,5 mg jest skuteczna jedynie u niewielkiej liczby pacjentów. U osób rasy czarnej dawka początkowa wynosi zazwyczaj 2 mg.

Dawkę należy stopniowo podwajać co jeden do czterech tygodni, uwzględniając reakcję organizmu na lek, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki wynoszącej od 4 mg do 8 mg na dobę. Typowa dawka podtrzymująca wynosi od 1 mg do 4 mg raz na dobę. Jeśli odpowiedź na dawkę 4-8 mg nie jest zadowalająca, lekarz może rozważyć jednoczesne podawanie leków moczopędnych lub antagonistów wapnia.

Zaburzenia czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego

Leczenie można rozpocząć już trzeciego dnia po zawale, podając jednorazowo dawkę od 0,5 mg do 1 mg raz na dobę. Dawkę stopniowo zwiększa się do maksymalnie 4 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta, szczególnie w przypadku występowania objawowego niedociśnienia, można czasowo zaprzestać zwiększania dawki.

W przypadku niedociśnienia lekarz zaleci, jeśli to możliwe, zmniejszenie dawki podawanych równocześnie leków rozszerzających naczynia (w tym azotanów) i leków moczopędnych. Dawkę leku Gopten można zmniejszyć tylko wtedy, gdy opisane postępowanie okaże się nieskuteczne lub nie może być zastosowane.

Niewydolność serca

Leczenie należy rozpocząć od podawania dawki 0,5 mg do 1 mg raz na dobę, pod ścisłą kontrolą lekarza.

Szczególne grupy pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku - u osób z prawidłową czynnością nerek i wątroby nie ma konieczności zmniejszania dawki. Ostrożność wymagana jest u pacjentów leczonych równocześnie lekami moczopędnymi, z zastoinową niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności nerek albo wątroby.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek - u osób z klirensem kreatyniny od 30 do 70 ml/min stosuje się standardowe dawki. U pacjentów z klirensem poniżej 30 ml/min zaleca się zmniejszoną dawkę początkową 0,5 mg raz na dobę, a następnie stopniowe zwiększanie pod ścisłą kontrolą lekarza.
• Pacjenci dializowani - wymagają dokładnej kontroli ciśnienia tętniczego i odpowiedniego doboru dawki.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby - leczenie należy rozpocząć od dawki 0,5 mg raz na dobę i prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarza.
• Pacjenci stosujący leki moczopędne - u osób odwodnionych i z niedoborem sodu, na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii lekarz może odstawić lek moczopędny w celu zmniejszenia ryzyka objawowego niedociśnienia.

Dzieci - bezpieczeństwo i skuteczność preparatu u dzieci nie były badane, dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.