Interakcje Furosemidum Polfarmex z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjmowania. Furosemidum Polfarmex może wpływać na działanie innych leków, a inne leki mogą modyfikować działanie furosemidu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): mogą osłabić działanie furosemidu. U pacjentów z odwodnieniem NLPZ mogą wywołać ostrą niewydolność nerek. Furosemid może nasilić szkodliwe działanie salicylanów.

Leki przeciwpadaczkowe: karbamazepina zwiększa ryzyko małego stężenia sodu, fenytoina osłabia działanie moczopędne furosemidu.

Sukralfat: zmniejsza wchłanianie furosemidu z przewodu pokarmowego. Oba leki należy przyjmować w odstępie co najmniej 2 godzin.

Aliskiren oraz leki przeciwnadciśnieniowe: możliwe nasilenie działania hipotensyjnego. Jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny lub antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia. Przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem ACE lub AIIRA lekarz zaleci odstawienie furosemidu lub zmniejszenie jego dawki.

Inne leki moczopędne: istnieje ryzyko nasilonego działania moczopędnego. Przy leczeniu skojarzonym z diuretykami tiazydowymi występuje duże ryzyko zmniejszenia stężenia potasu. Diuretyki oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton) mogą zwiększyć stężenie potasu.

Leki znieczulające i środki zwiotczające mięśnie szkieletowe: należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu furosemidu przed zabiegiem operacyjnym.

Probenecyd, metotreksat i inne leki wydalane przez nerki: furosemid może nasilać ich działanie i działania niepożądane, jednocześnie leki te mogą osłabiać działanie furosemidu.

Kortykosteroidy, karbenoksolon, amfoterycyna B, glicyryzyna: stosowanie skojarzone może prowadzić do wzmożonej utraty potasu.

Leki wydłużające odstęp QT, leki przeciwarytmiczne, glikozydy nasercowe: zwiększenie ryzyka toksycznego działania na serce na skutek hipokaliemii.

Antybiotyki: aminoglikozydy, polimiksyny, wankomycyna zwiększają ryzyko toksycznego uszkodzenia słuchu. Aminoglikozydy i cefalorydyna zwiększają ryzyko toksycznego działania na nerki. Jednoczesne stosowanie niektórych cefalosporyn w dużych dawkach może powodować zaburzenia czynności nerek. Trimetoprim zwiększa ryzyko małego stężenia sodu.

Cisplatyna: ryzyko toksycznego działania na nerki i słuch podczas jednoczesnego stosowania.

Leki przeciwcukrzycowe: furosemid osłabia ich działanie obniżające stężenie glukozy.

Leki zwiększające ciśnienie (epinefryna, norepinefryna): furosemid może osłabiać ich działanie.

Cyklosporyna, takrolimus: ryzyko zwiększenia stężenia potasu i zapalenia stawów wskutek dny moczanowej.

Lit: jednoczesne stosowanie może prowadzić do nasilenia toksycznego działania litu na serce i układ nerwowy. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia litu we krwi.

Leki przeciwpsychotyczne: małe stężenie potasu zwiększa ryzyko toksycznego działania na serce. Należy unikać jednoczesnego stosowania pimozydu. Podczas stosowania amisulprydu lub sertindolu zwiększa się ryzyko komorowych zaburzeń rytmu. W przypadku rysperydonu lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka.

Leki przeciwdepresyjne: inhibitory MAO nasilają działanie hipotensyjne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne zwiększają ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Reboksetyna zwiększa ryzyko małego stężenia potasu.

Leki przeciwhistaminowe, przeciwlękowe, nasenne, pobudzające ośrodkowy układ nerwowy, dopaminergiczne: możliwe nasilenie działania hipotensyjnego lub zwiększenie ryzyka zaburzeń rytmu serca.

Estrogeny: osłabienie działania moczopędnego. Prostaglandyny (alprostadyl): nasilenie działania hipotensyjnego.