Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Furosemid |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | hameln Pharma GmbH |
| Kod ATC | C03CA01 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Dawkowanie Furosemid Hameln - jak stosować?
Furosemid hameln jest podawany przez pielęgniarkę lub lekarza w formie wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego. Lekarz określa dawkę odpowiednią dla pacjenta, sposób i czas podania leku w zależności od stanu klinicznego i wskazań terapeutycznych.
Dla dorosłych początkowo stosuje się zwykle dawkę 20-40 mg furosemidu (2-4 ml roztworu) podawaną dożylnie. W zależności od odpowiedzi terapeutycznej dawka może być zwiększana o 20 mg co 2 godziny do uzyskania pożądanego efektu moczopędnego. W stanach ostrej niewydolności serca lub obrzęku płuc można stosować dawki wyższe, jednak podanie dożylne powinno następować powoli.
W przypadku podawania w infuzji dożylnej furosemid można rozcieńczyć w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze sodu chlorku lub w roztworze Ringera. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 4 mg/minutę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, aby zminimalizować ryzyko ototoksyczności.
U dzieci dawkowanie jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od masy ciała i stanu klinicznego. Zwykle stosuje się dawki 0,5-1 mg/kg masy ciała, które można zwiększać stopniowo w zależności od odpowiedzi. U przedwcześnie urodzonych noworodków (wcześniaków) wymagane jest szczególnie ostrożne dawkowanie ze względu na zwiększone ryzyko tworzenia się kamieni nerkowych i konieczność ścisłego monitorowania czynności nerek.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożne dawkowanie, rozpoczynając od niższych dawek ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, szczególnie obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzeń elektrolitowych.
W czasie leczenia lekiem Furosemid hameln lekarz może zalecać regularne badania krwi w celu monitorowania równowagi wodno-elektrolitowej, w tym stężenia sodu, potasu, magnezu, wapnia oraz parametrów czynności nerek (mocznik, kreatynina).
