Interakcje Furosemid Accord z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, również tych, które są wydawane bez recepty. Jest to ważne, ponieważ niektórych leków nie należy stosować jednocześnie z furosemidem lub może być konieczna zmiana dawkowania.

Lit (stosowany w zaburzeniach nastroju) – jednoczesne stosowanie z furosemidem może powodować nasilenie działania i działań niepożądanych litu. Lekarz zaleci jednoczesne stosowanie tylko w przypadku absolutnej konieczności oraz będzie monitorować stężenie litu we krwi i może zmienić dawkę.

Leki nasercowe (takie jak digoksyna) – lekarz może zmienić dawkę leku.

Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego – tiazydowe leki moczopędne (bendroflumetiazyd, hydrochlorotiazyd), inhibitory ACE (lizynopryl), antagoniści receptora angiotensyny II (losartan). Furosemid może spowodować zbyt duże obniżenie ciśnienia tętniczego, dlatego lekarz może zmienić dawkę.

Leki obniżające stężenie cholesterolu i lipidów (kolestyramina, kolestypol, fibraty takie jak klofibrat) – mogą osłabiać efekt działania furosemidu.

Leki stosowane w leczeniu cukrzycy (metformina, insulina) – może wystąpić zwiększenie stężenia cukru we krwi.

Leki przeciwzapalne NLPZ (aspiryna, celekoksyb) – mogą osłabiać działanie furosemidu. Duże dawki salicylanów mogą nasilać działania niepożądane furosemidu.

Kortykosteroidy, karbenoksolon, leki przeczyszczające – stosowane jednocześnie z furosemidem wpływają na stężenie sodu i potasu we krwi. Lekarz zaleci kontrolę stężenia potasu we krwi.

Leki podawane we wstrzyknięciach podczas zabiegów chirurgicznych (tubokuraryna, pochodne kuraryny, sukcynylocholina) – mogą wchodzić w interakcje z furosemidem.

Wodzian chloralu (stosowany w zaburzeniach snu) – nie zaleca się jednoczesnego stosowania, ponieważ w pojedynczych przypadkach dożylne podanie furosemidu w ciągu 24 godzin przed podaniem wodzianu chloralu może powodować nagłe zaczerwienienie twarzy, nadmierne pocenie się, niepokój, nudności, podwyższenie ciśnienia tętniczego i przyspieszenie akcji serca.

Fenytoina lub fenobarbital (stosowane w leczeniu padaczki) – działanie furosemidu może być osłabione.

Teofilina (stosowana w leczeniu astmy) – furosemid może nasilać jej działanie.

Antybiotyki (cefalosporyny, polimyksyny, aminoglikozydy, chinolony) oraz inne leki mogące wpływać na czynność nerek (leki immunosupresyjne, jodowe środki kontrastujące, foskarnet, pentamidyna) – furosemid może nasilać ich działanie nefrotoksyczne lub ototoksyczne.

Probenecyd – może osłabiać działanie furosemidu.

Organiczne związki platyny (stosowane w leczeniu niektórych nowotworów) – furosemid może nasilać działania niepożądane tych leków.

Metotreksat (stosowany w leczeniu niektórych nowotworów i ciężkiego zapalenia stawów) – może osłabiać działanie furosemidu.

Aminy presyjne (leki zwiększające ciśnienie tętnicze) – jednoczesne stosowanie furosemidu może osłabić ich działanie.

Aminoglutetimid (stosowany w zespole Cushinga) – może nasilać działania niepożądane furosemidu.

Karbamazepina (stosowana w leczeniu padaczki lub schizofrenii) – może nasilać działania niepożądane furosemidu.

Sukralfat (stosowany w leczeniu wrzodów żołądka) – nie należy przyjmować furosemidu w ciągu dwóch godzin po przyjęciu sukralfatu, ponieważ efekt działania furosemidu ulegnie osłabieniu.

Cyklosporyna (stosowana w celu zapobiegania odrzucenia przeszczepu) – istnieje ryzyko wystąpienia dny moczanowej.

Leki zmieniające czynność serca (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid) – furosemid może nasilać ich działanie.

Rysperydon (stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych), inne leki moczopędne (bendroflumetiazyd, metolazon) oraz leki stosowane w chorobach tarczycy (lewotyroksyna) – mogą wchodzić w interakcje z furosemidem.