Skutki uboczne Ferriprox

Najcięższym działaniem niepożądanym leku Ferriprox jest agranulocytoza (bardzo mała liczba białych krwinek – neutrofili), określana jako bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych (ANC) poniżej 0,5×10⁹/l. Wystąpiła ona u około 1% pacjentów w badaniach klinicznych (0,6 przypadku na 100 pacjentolat terapii). Lżejsze przypadki neutropenii (neutrofile <1,5×10⁹/l) stwierdzano u około 5% pacjentów. Agranulocytoza i neutropenia zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku, jednak odnotowano śmiertelne przypadki agranulocytozy (8,3% zgłoszonych przypadków).

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Nudności
• Wymioty
• Bóle brzucha
• Przebarwienie moczu (czerwonobrązowe zabarwienie – nie jest szkodliwe)

Częste działania niepożądane (mogą występować u najwyżej 1 na 10 pacjentów):

• Neutropenia i agranulocytoza
• Ból głowy
• Biegunka
• Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
• Uczucie zmęczenia
• Zwiększone łaknienie
• Bóle stawów

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• Reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, pokrzywka)

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) występują częściej w początkowym okresie stosowania deferypronu. U większości pacjentów przemijają po kilku tygodniach leczenia, bez konieczności przerywania stosowania leku. U niektórych pacjentów może być korzystne zmniejszenie dawki deferypronu, a następnie ponowne zwiększenie jej do dawki uprzednio podawanej.

U pacjentów stosujących deferypron występowały przypadki artropatii, od łagodnego bólu w jednym lub kilku stawach do ostrego zapalenia stawów z wysiękami i znaczną niewydolnością ruchową. Łagodna artropatia na ogół przemija samoistnie mimo kontynuowania leczenia deferypronem. U niektórych pacjentów przyjmujących deferypron stwierdzano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy. U większości tych pacjentów zwiększenie było bezobjawowe i przemijające, i powróciło do wartości wyjściowej bez przerywania stosowania deferypronu lub zmniejszania jego dawki.

U dzieci, którym z wyboru przepisywano przez kilka lat dawkę 2,5-krotnie wyższą od maksymalnej zalecanej (100 mg/kg mc./dobę), obserwowano zaburzenia neurologiczne (objawy móżdżkowe, podwójne widzenie, oczopląs poziomy, spowolnienie psychoruchowe, hipotonia w zakresie ruchów ręki i osiowa). Po wprowadzeniu produktu do obrotu, u dzieci leczonych deferypronem w standardowej dawce opisywano epizody hipotonii, chwiejności, niemożności chodzenia oraz hipertonii z niemożnością poruszania kończynami. Zaburzenia neurologiczne stopniowo ustępowały po przerwaniu podawania deferypronu.

W przypadku wystąpienia wszelkich objawów infekcji (gorączka, ból gardła, objawy grypopodobne) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Konieczne będzie oznaczenie w ciągu 24 godzin liczby krwinek białych w celu wykrycia możliwej agranulocytozy. W razie wystąpienia infekcji należy natychmiast przerwać stosowanie deferypronu.