Dawkowanie Fentanyl WZF - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Fentanyl |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Kod ATC | N02AB03 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Dawkowanie leku Fentanyl WZF jest ściśle indywidualne i ustala je lekarz anestezjolog w zależności od wieku, masy ciała, ogólnego stanu pacjenta, chorób współistniejących, rodzaju zabiegu operacyjnego oraz zastosowanego typu znieczulenia. Lek podaje wyłącznie wykwalifikowany personel medyczny.
Podanie dożylne lub domięśniowe u dorosłych:
Przy spontanicznym oddychaniu dawka początkowa wynosi zazwyczaj od 50 do 200 mikrogramów, a dawka dodatkowa – 50 mikrogramów. W przypadku oddychania wspomaganego dawka początkowa wynosi od 300 do 3500 mikrogramów, z dawkami dodatkowymi po 100 do 200 mikrogramów. Dawki powyżej 200 mikrogramów stosuje się tylko w znieczuleniach.
W premedykacji można podać 50 do 100 mikrogramów fentanylu domięśniowo na 45 minut przed indukcją znieczulenia. Podanie dożylne 100 mikrogramów pacjentom niepoddanym premedykacji zapewnia zniesienie bólu na 10-20 minut podczas zabiegów małej inwazyjności. Dawka 500 mikrogramów w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) wywołuje analgezję przez około godzinę, skuteczną w zabiegach ze średnim nasileniem bólu. Dawka 50 mikrogramów/kg mc. zapewnia zniesienie bólu przez 4 do 6 godzin podczas dużych operacji.
Podanie dożylne we wlewie ciągłym u dorosłych:
U pacjentów z kontrolowanym oddechem można podać dawkę nasycającą fentanylu we wlewie około 1 mikrograma/kg mc./min przez pierwsze 10 minut, a następnie kontynuować wlew z szybkością około 0,1 mikrograma/kg mc./min. Dawkę nasycającą można również podać w szybkim wstrzyknięciu (bolus). Szybkość wlewu dostosowuje się do reakcji pacjenta. W kardiochirurgii stosuje się wyższe dawki (do 3 mikrogramów/kg mc./min).
Dawkowanie u dzieci i młodzieży:
U dzieci w wieku od 12 do 17 lat stosuje się dawki jak u dorosłych. U dzieci w wieku od 2 do 11 lat zarówno przy spontanicznym oddychaniu, jak i oddychaniu wspomaganym, dawka początkowa wynosi od 1 do 3 mikrogramów/kg mc., a dawka dodatkowa – od 1 do 1,25 mikrograma/kg mc.
Podanie podskórne (w leczeniu silnego bólu):
U dorosłych dawki dostosowuje się indywidualnie, podając we wstrzyknięciu lub we wlewie ciągłym. U dzieci o masie ciała poniżej 50 kg początkowo stosuje się 0,5 do 2,0 mikrogramów/kg mc./godz. (u dzieci poniżej 6 miesięcy życia dawka początkowa to ¼ do ⅓ tej dawki). U dzieci o masie ciała powyżej 50 kg podaje się początkowo 25 do 75 mikrogramów co godzinę.
Podanie zewnątrzoponowe:
Dawka jednorazowa wynosi od 50 do 100 mikrogramów (1 do 2 mikrogramów/kg mc.). We wlewie ciągłym stosuje się od 25 do 100 mikrogramów/godz. Metodą PCA (analgezja kontrolowana przez pacjenta): nasycenie 75 do 100 mikrogramów, wlew zasadniczy 30 do 75 mikrogramów/godz., dawka na żądanie 10 do 15 mikrogramów, czas blokady pompy – 6 minut.
Podanie podpajęczynówkowe:
Zaleca się podawanie w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Dawka jednorazowa wynosi od 5 do 25 mikrogramów/dawkę. We wlewie ciągłym stosuje się 0,8 mikrograma/kg mc./godz.
Szczególne grupy pacjentów:
U pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych zaleca się zmniejszenie dawki fentanylu. U pacjentów otyłych dawkę oblicza się na podstawie szacowanej beztłuszczowej masy ciała, a nie całkowitej masy ciała. U pacjentów z niewydolnością nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki.
