Dawkowanie Fentanyl WZF - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaFentanyl
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyZakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Kod ATCN02AB03
ProceduraNAR
Kategorie

Dawkowanie leku Fentanyl WZF jest ściśle indywidualne i ustala je lekarz anestezjolog w zależności od wieku, masy ciała, ogólnego stanu pacjenta, chorób współistniejących, rodzaju zabiegu operacyjnego oraz zastosowanego typu znieczulenia. Lek podaje wyłącznie wykwalifikowany personel medyczny.

Podanie dożylne lub domięśniowe u dorosłych:

Przy spontanicznym oddychaniu dawka początkowa wynosi zazwyczaj od 50 do 200 mikrogramów, a dawka dodatkowa – 50 mikrogramów. W przypadku oddychania wspomaganego dawka początkowa wynosi od 300 do 3500 mikrogramów, z dawkami dodatkowymi po 100 do 200 mikrogramów. Dawki powyżej 200 mikrogramów stosuje się tylko w znieczuleniach.

W premedykacji można podać 50 do 100 mikrogramów fentanylu domięśniowo na 45 minut przed indukcją znieczulenia. Podanie dożylne 100 mikrogramów pacjentom niepoddanym premedykacji zapewnia zniesienie bólu na 10-20 minut podczas zabiegów małej inwazyjności. Dawka 500 mikrogramów w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) wywołuje analgezję przez około godzinę, skuteczną w zabiegach ze średnim nasileniem bólu. Dawka 50 mikrogramów/kg mc. zapewnia zniesienie bólu przez 4 do 6 godzin podczas dużych operacji.

Podanie dożylne we wlewie ciągłym u dorosłych:

U pacjentów z kontrolowanym oddechem można podać dawkę nasycającą fentanylu we wlewie około 1 mikrograma/kg mc./min przez pierwsze 10 minut, a następnie kontynuować wlew z szybkością około 0,1 mikrograma/kg mc./min. Dawkę nasycającą można również podać w szybkim wstrzyknięciu (bolus). Szybkość wlewu dostosowuje się do reakcji pacjenta. W kardiochirurgii stosuje się wyższe dawki (do 3 mikrogramów/kg mc./min).

Dawkowanie u dzieci i młodzieży:

U dzieci w wieku od 12 do 17 lat stosuje się dawki jak u dorosłych. U dzieci w wieku od 2 do 11 lat zarówno przy spontanicznym oddychaniu, jak i oddychaniu wspomaganym, dawka początkowa wynosi od 1 do 3 mikrogramów/kg mc., a dawka dodatkowa – od 1 do 1,25 mikrograma/kg mc.

Podanie podskórne (w leczeniu silnego bólu):

U dorosłych dawki dostosowuje się indywidualnie, podając we wstrzyknięciu lub we wlewie ciągłym. U dzieci o masie ciała poniżej 50 kg początkowo stosuje się 0,5 do 2,0 mikrogramów/kg mc./godz. (u dzieci poniżej 6 miesięcy życia dawka początkowa to ¼ do ⅓ tej dawki). U dzieci o masie ciała powyżej 50 kg podaje się początkowo 25 do 75 mikrogramów co godzinę.

Podanie zewnątrzoponowe:

Dawka jednorazowa wynosi od 50 do 100 mikrogramów (1 do 2 mikrogramów/kg mc.). We wlewie ciągłym stosuje się od 25 do 100 mikrogramów/godz. Metodą PCA (analgezja kontrolowana przez pacjenta): nasycenie 75 do 100 mikrogramów, wlew zasadniczy 30 do 75 mikrogramów/godz., dawka na żądanie 10 do 15 mikrogramów, czas blokady pompy – 6 minut.

Podanie podpajęczynówkowe:

Zaleca się podawanie w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Dawka jednorazowa wynosi od 5 do 25 mikrogramów/dawkę. We wlewie ciągłym stosuje się 0,8 mikrograma/kg mc./godz.

Szczególne grupy pacjentów:

U pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych zaleca się zmniejszenie dawki fentanylu. U pacjentów otyłych dawkę oblicza się na podstawie szacowanej beztłuszczowej masy ciała, a nie całkowitej masy ciała. U pacjentów z niewydolnością nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki.